Rechtspraak
24 december 2013 | door: Svenja Vanwing, Studente 'Sociaal Werk'

Schaf de parlementaire onschendbaarheid af

De parlementaire onschendbaarheid. Een begrip uit de Franse Revolutie (1791), maar nog steeds opgenomen in onze Grondwet. Is dit nog wel nodig binnen onze huidige maatschappij? Naar mijn mening niet.

"We moeten op zoek gaan naar een nieuw, genuanceerd statuut voor onze parlementariërs"

31 oktober 2013. Bernard Wesphael, Waals parlementslid, wordt gearresteerd op verdenking van moord op zijn echtgenote, Véronique Pirotton. Zijn advocaten beroepen zich echter op zijn parlementaire onschendbaarheid om hem in vrijheid te stellen. Omdat het volgens het Parket ging om een misdaad op heterdaad waren ze er echter aan voor de moeite.

 

De parlementaire onschendbaarheid. Het is een begrip dat tijdens de Franse Revolutie (1791) in het leven werd geroepen om de democratie te beschermen. Op die manier konden willekeurige vervolgingen en politieke pesterijen uitgesloten worden tegen verkozen parlementsleden. Tot op de dag van vandaag is deze wetgeving opgenomen in onze Grondwet. Is dit nog wel nodig binnen onze huidige maatschappij? Naar mijn mening niet.

 

Agusta-affaire

“Er is in de Staat geen onderscheid van standen”. Gesteund door artikel 10 van onze Belgische Grondwet  beweren onze machthebbers het al jaren: “De Belgen zijn gelijk voor de wet”. Deze Grondwet bevat echter een uitzondering op deze regel, namelijk artikel 58: de parlementaire onschendbaarheid. De parlementaire onschendbaarheid is een begrip binnen een groter geheel, namelijk: de parlementaire immuniteit. Dit werd in het leven geroepen om een vrije en onbelemmerde uitoefening van het parlementsmandaat mogelijk te maken.

 

Iedereen herinnert zich wellicht de Agusta-affaire van enkele jaren geleden. Recenter hadden we te maken met het vermoeden van een sale-and-lease-backoperatie van het gerechtsgebouw van Veurne door Karel De Gucht (Open VLD). Jean-Marie Dedecker (LDD) besloot om deze zaak verder uit te spitten via een privédetective, maar hierdoor verloor Dedecker zijn parlementaire onschendbaarheid. Maar wat gebeurde er met De Gucht?

 

Mantel der liefde

Politiekers zijn er om beslissingen te nemen over onze regelgeving. Tevens beschikken ze over de macht om straffen in te voeren bij niet-naleving van deze goedgekeurde beslissingen. Zijzelf hoeven deze regelgeving echter niet na te leven, want de misdaden die zijn plegen worden toegedekt door de mantel der liefde die Justitie hen aanreikt via het principe van de parlementaire onschendbaarheid.

 

Zijn dit de enige feiten die onze parlementariërs op hun kerfstok hebben of verdwijnen er wel meer van deze wanpraktijken in de doofpot?

 

Hypocriet

Op deze manier creëren de witteboordcriminelen een beeld van straffeloosheid ten opzichte van ons, de ‘gewone burgers’. En dit terwijl onze regering er momenteel alles aan doet om het beeld van straffeloosheid weg te werken. Hypocriet, vindt u niet?

 

Wordt het geen tijd dat we dit eeuwenoude principe achter ons laten en op zoek gaan naar een nieuw, genuanceerd statuut voor onze parlementariërs? Naar mijn mening wel!

 

Nu enkel nog een politieke partij vinden die dit punt in de agenda wil opnemen…

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Svenja Vanwing, Studente 'Sociaal Werk'
Schaf de parlementaire onschendbaarheid af - 24 december 2013



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer