Rechtspraak
2 januari 2014 | door: Jenny Sterckx

Zet mensen met asiel niet zo maar uit

Navid Sharifi heeft zich in België geïntegreerd, spreekt Nederlands, werkt hier als loodgieter. Toch moet hij terugkeren. Wat kun je als vreemdeling nog meer doen om erbarming te wekken?

"Wat kun je als vreemdeling nog meer doen om erbarming te zoeken?"

De Afghaanse asielzoeker Navid Sharifi wordt teruggevlogen naar Afghanistan. Hij moet België dus verlaten. Sharifi heeft zich perfect in België geïntegreerd, spreekt vloeiend Nederlands, werkt hier als loodgieter en woont samen met een jonge vrouw en haar kindje. Toch moet hij terugkeren naar waar hij, naar eigen zeggen, geen familie of kennissen heeft. Wat kun je als vreemdeling nog meer doen om erbarming te wekken?

 

Navid is zeker niet de enige, jaarlijks worden mensen, gezinnen die hier een leven hebben opgebouwd, het land uitgezet. De acties die hier tegen worden gehouden halen weinig uit. Ook de Afghaan Parwais Sangari die in 2008 als 16-jarige naar België gekomen was na de moord op zijn vader, leerde Nederlands, maakte bijna zijn opleiding tot lasser af maar zijn asiel- en regularisatieaanvragen werden eveneens afgewezen.

 

Recht op asiel

Bij deze situatie denk ik dadelijk aan de mensenrechten. Dit zijn toch de meest universele rechten en mogen niet geschonden worden. Eén van de 30 mensenrechten is recht op asiel. Dit wil zeggen dat iedereen het recht heeft om naar een ander land te gaan als zijn of haar veiligheid in gevaar is. Dit recht willen we toch ten volle garanderen.

 

Het Nieuwsblad schrijft dat Navid vanuit Iran naar België vluchtte uit vrees voor wraak van de schoonfamilie van zijn oudste broer. Er zou daar een conflict zijn ontstaan dat uitgedraaid is op een gevecht tussen Navid en zijn schoonbroer. De man zou daarbij een blijvende handicap hebben overgehouden. Hij heeft dus geen blanco strafblad. Toch vind ik dit geen grondig argument om tot uitzetting over te gaan. We gaan toch niet iemand zijn leven wegnemen omdat hij/zij een fout maakt in zijn leven. Daar zijn ander wetten en straffen voor. We moeten de asielwet toch niet gebruiken als straf.

 

Navid kent naar eigen zeggen niemand in Afghanistan. Hij heeft geen band met dat land en weet niet waar hij daar terecht kan. Hij vreest voor zijn veiligheid. Een veiligheid die men hier kan garanderen maar die weg valt als hij terug naar zijn thuisland moet.

 

Maggie De Block

Als argument voor haar beslissing geeft staatssecretaris van Asiel en Migratie Maggie De Block dat ze die individuele verantwoordelijkheid niet wil dragen. Dit is een reactie die ik in zeker zin wel kan begrijpen. Het kan niet dat er in ons land van democratie één vrouw zelf mag oordelen over het leven van iemand die toevallig op de verkeerde plaats in de wereld is geboren. Als iemand deze macht zou krijgen zou dit uiteindelijk kunnen leiden tot willekeur. 

 

Toch is de wet gemaakt door de mens en kan zij ook worden gewijzigd door ons. Er moet toch ruimte zijn voor uitzonderlijke gevallen? Ik vind het dan ook zeer goed dat dergelijke situaties door mensen worden aangevochten en in de media worden gebracht. Dit maakt onze samenleving bewust van de tekorten die er nog zijn in ons rechtssysteem. De asielwet is dus zeker aan herziening nodig die zorgt voor een eerlijk beleid. Onze wetgeving is een goed gegeven als het ook juist wordt toegepast en het voor goede doeleinde wordt gebruikt. Het gaat hier dan uiteindelijk niet meer om enkel Navid, maar over iedereen die in dergelijke situaties leeft.

Trefwoorden:
Rechtspraak

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Jenny Sterckx
Zet mensen met asiel niet zo maar uit - 2 januari 2014



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer