Veiligheid
4 januari 2014 | door: Rudi Dierick, Hoofdredacteur De Bron, zakelijk adviseur

België gul voor Waalse politiezones

Krijgen Waalse flikken te veel geld en Vlaamse te weinig, zoals Ben Weyts beweert? Of slaat die slechts onzin uit, zoals Jan Hertogen beweert? Onze verdere analyse geeft Ben Weyts gelijk.

"België geeft Wallonië inderdaad te veel federale steun voor de lokale politie"

De voorbije dagen waagden Ben Weyts en Jan Hertogen zich aan een rondje over de vraag of België de Waalse politiezones niet disproportioneel veel middelen toesteekt. Ben Weyts stelt (correct) dat de Waalse zones 18% meer agenten hebben in verhouding tot hun bevolking dan de Vlaamse.

 

Jan Hertogen reageert fel 'De agenten-onzin van Ben Weyts doorprikt'. Hij controleerde de cijfers en stelt dat, als men rekening houdt met de misdaadcijfers, het verschil zo goed als volledig uitgevlakt wordt. Hertogen berekende daarvoor het aantal misdrijven per agent.

 

De analyse van beide heren bevat waardevolle elementen, maar ze moet uitgediept worden. Hun meningsverschil steunt deels op een verschil in de gebruikte basisgegevens: rekent men enkel de agenten mee, of ook het burgerpersoneel van de politie (want dan vermindert het verschil volgens Hertogen met een kwart)? De fundamentele vraag is echter of we nu een gepaste verdeling van de middelen kennen. Krijgt Wallonië hierin geen privileges? Enhoe zit het met Brussel? 

 

Impact van preventie

Zo miskennen beide heren de noodzakelijke kosten voor, en het impact van preventie en dergelijke. Die vragen ook middelen, maar leiden op termijn tot minder misdaad. De zones die het sterkst inzetten op preventie, en waar dan, na verloop van tijd, de misdaad daalt, die zouden volgens sommigen dan net (veel) minder middelen moeten krijgen. Bizar.

 

Aansluitend moeten we ook erkennen dat deernstvan de misdaad in een bepaaldeg emeente of streek ook beïnvloed wordt door de gezamenlijke slagkracht van politie en gerecht. Wanneer deze ondermaats is door corrupte rechters (genre Francine De Tandt), door een verweving tussen georganiseerde misdaad en politiek/gerecht, een lakse houding tegenover misdaad, of door normenerosie bij politie en gerecht, dan zal dat de misdaadcijfers doen oplopen. Maar moet zo'n langdurig wanbeleid dan 'beloond' worden? Me dunkt kan dat enkel tijdelijke noodmaatregelen verantwoorden, maar géén permanent hogere betoelaging.

 

De analyse van Hertogen en Weyts miskent ook – wat ze beide telefonisch bijtraden – dat de politie meer taken heeft dan alleen maar misdaadbestrijding. De verdeling van de middelen dan echter enkel verantwoorden met misdaadcijfers is slechts een ruwe eerste benadering.

 

Brussel

Verder moeten ook de grote verschillen in de federale tussenkomst in de financiering van de verschillende zones nog kritisch onderzocht worden. Voor de hoofdstad kan een grotere federale tussenkomst verantwoordt worden door de hoofdstedelijke functies: ambassades beschermen, betogingen begeleiden, … Maar of Brussel daar voornu al geen overmatige subsidiëring krijgt, dan heeft nog niemand onderzocht.

 

Belfius geeft volgende cijfers voor het aandeel van de diverse federale uitkeringen in de gewone ontvangsten voor de lokale politie(hier): 44,7% in Wallonië versus 35,5% in Vlaanderen en 'slechts' 32,5% in Brussel. Belfius verzwijgt echter hoeveel de andere ontvangsten bedragen. Vooral Brussel krijgt veel extra, net omwille van die hoofdstedelijke functies. Brussel krijgt daardoor in totaal véél meer dan Vlaanderen én Wallonië.

 

Sommigen beweren dat de hogere federale steun aan de Waalse politiezones verantwoord is omdat het dunbevolkte landelijke gebieden betreft. Maar waarom krijgen de grootsteden dan ruim 2,5 maal zo veel (per inwoner) als de dunbevolkte gebieden? Die verklaring houdt dus geen steek. Vroeger had elke burgemeester zijn eigen commissaris nodig, met 'zijn' ploeg agenten en op het platteland, veldwachters. Dat model is echter totaal voorbijgestreefd.

 

Kortom, anno 2014 is dat verschil in de federale tussenkomst niet meer te verantwoorden. De besluiten van Weyts en Hertogen suggereren dat dringend een (veel) ernstige(re) analyse vereist is. De huidige verdeling van de federale middelen is immers niet verantwoord.

Trefwoorden:
PolitiekVeiligheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer