Sport
5 februari 2014 | door: Bernd Timmerman, historicus en socioloog

Sporters die denken, het kan. Ook in Sotsji

Wel of geen zware delegatie naar Sotsji, mag het ons een zorg zijn? Natuurlijk wordt het een groot PR-festijn voor Poetin en de Russen. Kunnen de sporters meer dan alleen hard schaatsen?

"De vrijheid dat je kunt sporten houdt ook in dat je mag denken over het fundament van je vrijheid."

De foto van premier Rutte en Koning Willem-Alexander op de tribune is niet iets waar de Russische dictatuur zijn gezag mee gaat versterken. Belangrijker is het dat sporters eens denken over hun maatschappelijke betekenis. Er is meer in de wereld dan hard rondjes schaatsen en een gouden medaille om je nek. Koning, koningin, premier en minister, Sotsji en de homo’s in Rusland kennen we allemaal.  

 

Het is een illusie om te denken dat wereldkampioenschappen voetbal en Olympische Spelen alleen in landen kunnen plaatsvinden waar geen schending is van mensen- en dierenrechten.  Laten we eens kijken naar mogelijke kandidaten voor de Spelen in 2024: Casablanca (Marokko), Dubai (VAE),  Parijs (Frankrijk), Kopenhagen en Malmö (Denemarken en Zweden), Kiev (Oekraïne), Toronto (Canada) , Lima (Peru) en Brisbane (Australië).

 

De situatie in de Sahara en martelingen in Marokko leiden tot een exit; zeg maar dag tegen Dubai met de gastarbeiders die als slaven worden behandeld; Parijs kan het zijn, als je geen moeite hebt met de foie grasproductie; de Denen en de zeehondenjacht zorgen voor rode vlekjes op de huid van de stemmers; kennen jullie het racismeprobleem in Zweden? Bye bye Malmö; Kiev, ja de Oekraïne, I rest my case; Canadezen, dat zijn de vrienden van de Deense babyzeehondjesmoordenaars, en bent u ooit in de gevangenissen van Peru geweest? Vraag het eens aan Joran; en Australië - dat land gaat heel leuk om met asielzoekers en de originele bevolking heeft ook nog wat noten te kraken.

 

Amsterdam?

Dan maakt Amsterdam toch wel ineens een heel mooie kanshebber. Toch maar niet. Het land van een politieke moord, de intensieve veehouderij en journalisten die zijn afgeluisterd. Daarnaast worden Nederlandse bedrijven al jaren beschuldigd van mensenrechtenschendingen. Shell in Nigeria is het bekendste voorbeeld.

 

Er zal best ergens een eiland te vinden zijn waar niks mee aan de hand is, alleen daar wonen geen mensen en ook zijn er geen stadions.  Geen grote sportevenementen zou de oplossing kunnen zijn.  Laten we dan wel gelijk alle diplomatieke betrekkingen met alle VN-landen verbreken en ons eigen land opheffen.  De wereld is helaas vol met mensen- en dierenleed.

 

Het is dan ook belangrijk om sportevents te gaan gebruiken om machthebbers, multinationals, koningen, legers en andere organisaties en personen die foute dingen doen voor het voetlicht te brengen.  Show the world  the misbehaving. Yes we can, yes we should.

 

Ingrediënten

Welke ingrediënten hebben we daarvoor nodig?  Op de eerste plaats ministers die minder wollig spreken en geen politiek orgasme krijgen wanneer zij naast een Bush of Poetin staan.  Iets minder vaag, beetje minder diplomatiek, gewoon eens durven zeggen waar het op staat en dan niet gauw wegkruipen in de oude vertrouwde zetel binnen de warme partij.

 

Journalisten die hun werk goed doen is ook een pre.  Dat betekent, jongens en meisjes van de pers, dat jullie kritisch moeten doorvragen.  Dus geen grappig vragenlijstje en hard lachen om eigen grollen. Geen vragen aan sporters of zij gekwelde hond hebben gegeten in China tijdens de Olympische Spelen graag, wel een reportage over hoe miljoenen dieren daar gemarteld worden voor het vlees.

 

Minister Timmermans zei eens:  ‘’De vrijheid van meningsuiting en mediavrijheid zijn fundamentele mensenrechten. Niet alleen voor journalisten, maar ook voor een samenleving zelf, zodat mensen in vrijheid hun mening kunnen vormen en daarover kunnen debatteren. Een democratische samenleving bestaat niet zonder persvrijheid.’’

 

En dat geldt ook voor de volgende groep: de sporters en hun begeleiders. Mogen ze iets meer gaan nadenken in hun bedje wanneer ze niet aan het trainen of sporten zijn? De vrijheid dat je kunt sporten houdt ook in dat je mag denken over het fundament van je vrijheid. Dat je in vrijheid kunt leven en wat het betekent dat andere levende wezens op deze planeet dat niet kunnen. Een democratische samenleving bestaat niet zonder kritische mensen.

 

Prioriteiten van Sven en Irene

De Olympische Spelen van 1936 zijn gehouden in Garmisch-Partenkirchen, destijds het groot Duitse Rijk. Irene en Sven - met coach Gerard - hadden daar waarschijnlijk ook hun rondjes gereden. Boze Sven haalde namelijk wel uit naar de politiek op het gebied van sportbeleid. De bijna Olympisch kampioen op de 10 kilometer zei: “Het kabinetsbeleid op het gebied van topsport is erg pover en dat stoort me”.  Maar over het in elkaar slaan van homo’s in Rusland zegt onze  Sven: ‘’ ’Als sporter wil ik ver van die discussie blijven. Ik ga naar de Spelen om maximaal te presteren, niet om actie te voeren”. Gelukkig weet Sven wat zijn prioriteiten zijn.  Zorgen dat de deur naar de baan van het schaatsen vrij is van in elkaar getrapte homo’s en er geen bloed op de ijsbaan ligt, wat zorgt voor slechtere tijden.

 

Vriendin Irene wil er wel het volgende over kwijt: ‘’ Ik vind dat het tijdens de Spelen over de sport moet gaan. We hebben het immers over het grootste sportevenement ter wereld.’’  Zo hoort het te zijn. Ook zij kent haar prioriteiten. Wel janken  in de bosjes om een gouden plak die je ooit miste, maar geen traan laten om mensen en honden die voor de schone straten van Sotsji ervan af zijn getrapt of erger hun leven hebben gelaten.  Gelukkig kan zij wel biseksueel zijn in Nederland en hier vrij rond lopen.

 

Sporters leven in een andere wereld. Misschien kun je geen goud winnen als je geen narcist, egoïst en egocentrist bent.  Toch zou het heel fijn zijn als iemand  aan de jongens en meisjes van Oranje zou uitleggen dat naast economische sanctie, diplomatieke druk, imagoschade, een kritische pers en het voeren van oorlog tegen de slechte, boze mensen in de wereld er ook – echt waar – de mogelijkheid is dat sporters zich eens  druk maken en uitspreken over andere  zaken dan hard een 400 meter rondje rijden.  Dan zouden sporters pas grote helden zijn. Die mogen van mij al het goud op de wereld winnen.

Trefwoorden:
EmancipatieSport

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer