Gezondheid
9 februari 2014 | door: Titia Kalker, jeugd-ggz-ouder

Laat gemeenten niet voor dokter spelen

Psychiaters zouden kinderen onterecht labelen. Met de nieuwe jeugdwet echter wordt alleen maar meer vergaderd, krijgen kwetsbare kinderen grote problemen en stijgen de kosten.

"Gemeenten als voorportaal ggz: alsof de wijkverpleegster knobbeltjes beoordeelt en niet een oncoloog"

De nieuwe jeugdwet beoogt van de geestelijke gezondheidzorg voor jeugdigen een gemeentelijke voorziening te maken. Hierover stemt de Eerste Kamer op 11 februari.

 

Met de doelen van de nieuwe wet is niets mis. Iedereen is voor “minder onnodige inzet van specialistische hulp”, “betere samenwerking”, “minder medicalisering” en “kostenbesparing”.

 

Het is echter een absurde gedachte dat dit te bereiken is door de gemeente het voorportaal te laten zijn van de jeugdpsychiatrie. De betreffende kinderen en hun ouders zijn gebaat bij zorg van echte experts, die aan een half woord genoeg hebben en met kennis van zaken snel in actie komen in noodsituaties. Alleen dan worden opnames voorkomen en blijven deze jeugdigen thuis wonen en naar school gaan. Dat is voor iedereen beter en vele malen efficiënter dan de introductie van een nieuwe en niet deskundige schijf. Hierbij argumenten op een rij om NIET in te stemmen met de jeugdwet:

 

Ontkenning van medische problematiek.  Het beeld wordt opgeroepen dat kinderen te snel “gelabeld” worden en pillen slikken voor het gemak van ouders en leerkrachten. Het feit dat de meeste behandelde aandoeningen niet zijn te relateren aan opvoeding, maar vaak een erfelijke aandoening zijn, wordt simpelweg ontkend. In de praktijk gaat de wet leiden tot te lang aanmodderen met goedbedoelde opvoedingsadviezen. Het is alsof de wijkverpleging een verdacht knobbeltje moet beoordelen zodat minder oncologische expertise nodig is.

 

Gemeenten niet toegerust. Geen bestuurder haalt het in zijn hoofd gevangenissen te sluiten of de verwijzing hiernaar te laten plaats vinden via de gemeente. Dat verloopt gewoon via de rechter. Zo dient verwijzing naar een psychiater ook te verlopen door deskundigen uit de zorg. Gemeentebestuurders denken de taak aan te kunnen met wijkteams, maar hebben geen expertise in huis en nog geen idee over beschikbare middelen. Medewerkers uit de jeugd ggz worden massaal ontslagen. Een gemeentelijke schijf erbij leidt alleen maar tot extra vergaderen met mensen die steeds minder weten. Kleine zelfstandige praktijken, waar bevlogen kinderpsychiaters en psychologen flexibel samenwerken met scholen en ouders, zijn nu al genoodzaakt te stoppen. Juist daar wordt het voorbeeld gegeven hoe jeugdzorg effectief en efficiënt kan. Gemeenten missen hiervoor eenvoudigweg de expertise.

 

Grote sociale problemen en hoge maatschappelijke kosten.  Juist door vroegtijdig psychiatrisch ingrijpen kunnen kinderen thuis blijven wonen en naar school gaan en hebben zij zicht op maatschappelijke participatie. Dat daar regelmatig medicatie voor nodig is, aanvullend op psychologische en pedagogische hulp, is een feit. Zonder tijdige medische zorg escaleren problemen, leidend tot ernstige depressies, psychoses en nog erger. Uiteindelijk belanden meer jongeren op zijn best in een inrichting, en anders in de goot of het criminele circuit. Dit alles leidt alleen maar tot meer maatschappelijke schade en kosten.

 

Als de wet wordt aangenomen, ontstaat een afgebrand bos. Het zal het nog decennia duren voordat uit de as nieuwe effectieve structuren herrijzen. Is dat voor politici van later zorg? Voor kinderen, ouders en professionals in elk geval niet. Eerste Kamerleden, dit wetsvoorstel is niet uitvoerbaar en onethisch. Voorkom emotionele en maatschappelijke schade en neem tijd om de kosten écht te gaan beheersen met alternatieven die wél effectief zijn.

 

Titia Kalker, namens “jeugd-ggz-ouders”. 

Trefwoorden:
Gezondheid

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Titia Kalker, jeugd-ggz-ouder
Laat gemeenten niet voor dokter spelen - 9 februari 2014



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer