Verkeer
24 februari 2014 | door: Henning Van Duffel, Secretaris Jong N-VA Mechelen, Student

De mobiele jongere wordt geteisterd door moeilijkdoenerij

Door als staat zomaar te bepalen wat goed is voor 'iedereen', vergeet je individuen voor wie de invulling van de staat ongewenst of zelfs hinderlijk is.

"Mensen die zelfstandigheid willen, verdienen die vrijheid ook te krijgen."

Uiteraard is publiek transport niet het enige transportmiddel. Mensen die erg aan zelfstandigheid gesteld zijn, verdienen die vrijheid ook te krijgen. Door als staat zelf te gaan bepalen wat goed is voor iedereen, vergeet je individuen voor wie de invulling van de staat ongewenst of zelfs hinderlijk is. Opdat ieder individu aan een hechte samenleving kan bouwen, moet hij in staat zijn zelf de middelen te kiezen die voor zijn situatie het beste alternatief is.

‘Milieuvervuilend’ liever niet als ijkpunt
Pendelen en transport tout court maken deel uit van het dagelijkse ritueel. Als de staat haar burgers zou hinderen in het maken van de keuze, zou dit enkel maar verzuring en onbegrip met zich meebrengen. We mogen de mensen het niet moeilijker maken, maar we moeten hun de verantwoordelijkheid en een kader meegeven waarin de wensen en de noden kunnen beantwoord worden. Dit doen we ook niet door specifieke vervoersmiddelen te idealiseren en andere (letterlijk en figuurlijk langs een omweg) te stigmatiseren. Daarom moeten de Vlaamse overheid en alle daaronder vallende overheden stoppen met vervoersmiddelen te subsidiëren (wie gaat dat trouwens blijven betalen?). Moeten we dan gelijk stoppen met groene technologie te promoten? Uiteraard niet, maar we dienen nuances te leggen en ieder transportmiddel contextueel te bekijken.
 
Zo is iedereen het erover eens dat een moto milieuvervuilend is. Maar iemand die de overstap maakt van auto (8 liter/100km) naar moto (2,5 liter/100km), vermindert wel zijn dagelijkse verbruik met gemiddeld 80%. Niet dat ik ervoor pleit dat mensen massaal moeten overschakelen op een moto, maar ik probeer aan de hand van dit voorbeeld duidelijk te maken dat niets altijd is wat het lijkt. Verder bereik je met promotie en stigmatisatie op basis van zuiver ecologische overwegingen enkel verdeeldheid: vele gehandicapten kunnen niet van een elektrische fiets gebruik maken of kunnen amper 100 meter naar een bushalte wandelen. Daarom is een overschakeling naar een zogeheten trike (motorfiets met drie wielen) of een aangepaste wagen in vele gevallen de beste oplossing om nog mobiel te blijven, maar dit betekent ecologisch gezien meer schade vanwege de overschakeling van milieuvriendelijk naar milieuonvriendelijk.
 

Verder heb je van die ingrepen zoals autoluwe zones. Autoluwe zones zoals in Mechelen worden meestal als een goede zaak omschreven. Voor de fietsende en wandelende Mechelaar is een autoluwe zone inderdaad een zegen. Voorstanders van autoluwe zones argumenteren dat het veel leefbaarder wordt wanneer er zo weinig mogelijk auto’s in het historisch centrum te zien zijn. Minder giftige stoffen in de lucht, minder stress… Ik ben niet per se tegen dat principe, maar nogmaals benadruk ik de mogelijke nefaste discriminaties die zich bij mindervaliden kunnen voordoen. Welk vooruitzicht bied je aan jongeren in een rolstoel die geen honderden meters over kasseien kunnen schokkelen?

 

Tot slot heb je dat heet hangijzer van dat rekeningrijden. Rekeningrijden zou de files doen oplossen en zou de mensen nóg milieubewuster met particulier vervoer laten omspringen. De vergrijzing neemt toe alsook het aandeel senioren met een wagen. En omdat de gemiddelde senior veel minder verplaatsingen doet dan de jongere die werkt en onderneemt, komt het grootste deel van de inkomsten van dat rekeningrijden van... de jongere die werkt en alle baat heeft bij die vrijheid. Het rekeningrijden spaart bovendien ook de buitenlandse voertuigen, vooral de buitenlandse vrachtwagens, die onze wegen mee kapotrijden. Niet dat ze niet welkom zijn, integendeel, maar wel omdat eigen volk eerst belast wordt.

 

Vandaar mijn wens om zulke restricties en wetten, die enkel afgestemd zijn op de middenmoot en vooral jongeren treffen, liever te herzien – hoe goed bedoeld die ook moge wezen.

 

Autoverzekering: stigma op jongeren?
Het is niet omdat jongeren pieken in de weekendongevallen dat het fenomeen van deze tijd is. Het stigma dat op beginnende chauffeurs plakt, is uit zijn context getrokken en wordt commercieel misbruikt door verzekeraars. Het wordt tijd dat men de koe bij haar hoorns pakt en de bestofte studies over ongevallen opdiept. Daarin staat dat jongeren inderdaad een verhoogd risico hebben op ongevallen, maar in de publieke opinie zijn de nuances ook vaak zoek: het rapport van het BIVV toont aan dat het aantal jongeren dat verongelukt fors daalt. Bovendien neemt sinds 2003 volgens datzelfde rapport de ongevallenernst heel sterk af voor alle bestuurders. Desondanks blijven verzekeraars woekerprijzen voor jongeren vragen. We kunnen ons dus zeer terecht afvragen of de geldklopperij nog te verantwoorden is.

Strengere rijopleidingen: een gemakzuchtige oplossing voor een populistisch fabeltje?
Ook het steeds strenger maken van de rijopleiding is een dubieuze manier om het aantal ongevallen met jonge bestuurders aan te pakken. Hoewel het BIVV pleit voor meer getrapte rijopleidingen, spreekt het instituut zichzelf tegen: het is niet noodzakelijk de rijvaardigheid die aan de basis van de ongevallen ligt, in tegenstelling tot wat je vaak in de publieke opinie hoort (“roekeloze jongeren”). Mocht de rijvaardigheid overigens ondermaats zijn, zou er nooit een rijbewijs voor de jonge chauffeur afgeleverd zijn geweest. Gaan we dan best helemaal niets doen om het probleem aan te pakken? We ontkennen het probleem zeker niet: jongeren blijven – zoals dat heet – overrepresentatief in ongevallencijfers. Zij zijn het die in alle ongevallenstatistieken pieken. We pleiten echter liever voor een facetgewijze aanpak van het probleem. Eén van die belangrijkste facetten is het rijden onder invloed. Daar kunnen steden en gemeenten bijvoorbeeld harder inzetten op alcohol- en drugscontroles. Het BIVV-rapport stelt immers dat het aantal verongelukte jongeren onder invloed steeds stijgt…

Een correcte maatschappij met correcte plichten: enkele voorstellen

  • Vlaanderen stopt met het subsidiëren van vervoersmiddelen.
  • Vlaanderen mag het milieudebat niet vernauwen tot een tegenstelling tussen de ‘slechte automobilist’ en de ‘goede fietser of voetganger’.
  • Het behalen van een rijbewijs volgt de EU-regelgeving op het niveau van het correcte: het bureaucratische principe ‘regeltjes om de regeltjes’ hoort niet in een Vlaamse samenleving thuis.
  • Vlaanderen stelt zich afkeurend op tegen nieuwe ecologische wetgeving die het verwerven van een rijbewijs bemoeilijkt. Het behalen van het certificaat betekent niet dat er per definitie meer vervuiling is. Het bezit van een rijbewijs verhoogt immers de jobkansen.
  • Een jongere die zich op de weg goed heeft gedragen, dient hiervoor beloond te worden. Dit kan in de vorm van een cadeaukorting op de jaartarieven voor de verzekering of in de vorm van een verzekering die niet prijziger is dan die van een ervaren chauffeur. Verzekeraars die weigeren zo’n systeem in te bouwen, kan de overheid beboeten. N-VA en zelfs de PS zijn voor een gelijkaardig systeem te vinden. Of er werkelijk werk van wordt gemaakt is een andere vraag, want de manier waarop men in het dossier rond de brommers heeft getalmd is geen voorbode van voorspoed voor mobiliteit tout court.
  • Steden en gemeenten zetten in op meer getrapte alcohol- en drugscontroles.
  • In de laatste twee graden van het secundair onderwijs moet massaal worden ingezet op preventie over de gevaren van verdovende middelen, waarbij de leerlingen minstens reflecteren. Dit moet in meer concrete eindtermen vervat zitten. Een pool van experts binnen politie en private sector kan inhoudelijke ondersteuning bieden. Stages binnen de veiligheid- en zorgsector kunnen een meerwaarde voor het diploma betekenen.


Vind jij ook dat de huidige moeilijkdoenerij plaats moet ruimen voor correcte regels?

 

Wij wel. Het verdict van de oudere generaties is te vaak 'wees maar lekker streng voor de jongeren' of 'wacht maar tot u zelf kinderen krijgt'. Is het dat dan? Stopt het daar?

 

Neen, want samengevat zijn het wel de jongeren die bij hun eerste jobervaringen de werkgever moeten teleurstellen met het feit dat ze liever wachten op het behalen van een rijbewijs. Het zijn wel de jongeren die financieel het kwetstbaarst zijn, eens ze een autoverzekering willen afsluiten. Het zijn wel de jongeren van vandaag die het hardst worden getroffen met alle milieupropaganda en restricties, want de eerdere generaties zijn sinds kort pas die strenge periode ingegaan. Jongeren verdienen een correcte maatschappij.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Henning Van Duffel, Secretaris Jong N-VA Mechelen, Student
De mobiele jongere wordt geteisterd door moeilijkdoenerij - 24 februari 2014



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer