Midden-Oosten
13 juni 2011 | door: Jaap Hamburger, Voorzitter Een Ander Joods Geluid

Nederland, wijs Palestijnse staat niet af!

Het Israëlisch-Palestijns conflict bevindt zich in een langdurige impasse. Dit is dan ook de reden dat de Palestijnse Autoriteit heeft besloten in september zelfstandig bij de Verenigde Naties de Palestijnse staat uit te roepen.

"Een Palestijnse staat is niet alleen in het belang van de Palestijnen, maar ook van Israël."

Het Israëlisch-Palestijns conflict bevindt zich in een langdurige impasse. Onderhandelingen hebben de afgelopen jaren niets opgeleverd. Dit is dan ook de reden dat de Palestijnse Autoriteit heeft besloten in september zelfstandig bij de Verenigde Naties de Palestijnse staat uit te roepen in de Gazastrook, Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever. Over de gevolgen van deze eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring zijn de meningen verdeeld, maar het is duidelijk dat het uitroepen van een Palestijnse staat een game changer zou kunnen zijn. Alleen al daarom is het zonde dat Nederland dit initiatief op voorhand afwijst.

 

In juni 2009 opperde Salam Fayyad, premier van de Palestijnse Autoriteit, dat het mogelijk zou zijn om binnen twee jaar een zelfstandige Palestijnse staat op te richten. Door de fundamenten van de Palestijnse staat verder uit te bouwen, zou dit bereikt kunnen worden, aldus Fayyad. Het proces van institutieopbouw door de Palestijnse Autoriteit (op de Westelijke Jordaanoever) wordt ook wel ‘Fayyadisme’ genoemd, en heeft sinds dat moment een grote ontwikkeling doorgemaakt.

 

Toen in september 2010 de onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit werden stopgezet omdat de bouwstop voor Israëlische nederzettingen niet werd verlengd, kreeg het plan een meer concrete vorm. De Palestijnse Autoriteit zou eenzijdig de Palestijnse staat uitroepen bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in september 2011.

 

Nederland zal deze nieuwe staat naar alle waarschijnlijkheid niet erkennen. Minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken liet in februari in een interview met de Israëlische krant Jerusalem Post weten dat het erkennen van een eenzijdig uitgeroepen Palestijnse staat geen enkel goed gevolg zal hebben. Eerder werd de minister in een motie, gesteund door een parlementaire meerderheid, opgeroepen om Europese steun aan de onafhankelijkheidsverklaring tegen te gaan.

 

Voorbarige positie

Nederland neemt hiermee een voorbarige positie in. In plaats van het eenzijdig uitroepen van een Palestijnse staat direct af te wijzen, zou de minister beter een wat meer afwachtende positie in kunnen nemen.

 

Feit is immers dat het vredesproces op sterven na dood is. De kans op nieuwe, laat staan succesvolle, onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen is klein. In een speech die de Israëlische premier Benjamin Netanyahu enkele weken geleden gaf in het bijzijn van het Amerikaans Congres werd pijnlijk duidelijk dat de huidige Israëlische regering niet bereid is om de Palestijnen tegemoet te komen. Netanyahu wees Jeruzalem als gedeelde hoofdstad af, pleitte voor het behoud van grote nederzettingen op de Palestijnse Westelijke Jordaanoever en verwierp elke Israëlische verantwoordelijkheid in het oplossen van het Palestijns vluchtelingenvraagstuk. Punten die simpelweg onacceptabel zijn voor de Palestijnen.

 

Het wordt tijd dat Nederland de internationale realiteit onder ogen ziet: de Palestijnen zetten in op een eigen staat, en gaat dat niet door onderhandelingen, dan maar eenzijdig. In september verwacht de Palestijnse Autoriteit 130 VN-lidstaten achter zich te hebben die bereid zijn haar onafhankelijkheid te erkennen. Ter vergelijking: Kosovo, dat zich in februari 2008 onafhankelijk verklaarde, wordt momenteel door 76 VN-lidstaten erkend. Het is een signaal dat Nederland niet kan en mag negeren.

 

Tweestatenoplossing

Nederland spreekt zich terecht uit voor een tweestatenoplossing, voor een onafhankelijk en levensvatbaar Palestina naast Israël. Het is niet alleen in het belang van de Palestijnen, maar ook  van Israël dat een Palestijnse staat gecreëerd wordt. Door ronduit ‘nee’ te zeggen tegen het streven van de Palestijnse Autoriteit een eigen staat uit te roepen, geeft Nederland geen blijk van begrip voor de legitieme aspiraties aan Palestijnse zijde voor een eigen staat, een staat die door Israël’s nederzettingenbeleid en starre houding van de huidige Israëlische regering steeds minder vanzelfsprekend wordt.

 

Zal de onafhankelijkheidsverklaring direct een Palestijnse staat teweegbrengen? Op korte termijn zeker niet; de Israëlische bezetting van Palestijns gebied zal niet van de een op de andere dag verdwijnen. Op de langere termijn: wie weet. Na 44 jaar bezetting van de Palestijnse Gebieden kan dit wel eens de positieve game changer zijn die echte verandering teweeg brengt.

Trefwoorden:
Midden-Oosten

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer