Politiek
2 april 2014 | door: Bernd Timmerman, historicus en socioloog

De politiek is een circus geworden

Zonder kaartje naar het circus. Met wilde beesten die mensen heten. Kunnen politici iets minder uit zijn op handgeklap en dagkoersenbeleid? Politieke hervormingen zijn zeer nodig.

"Circusacts van wereldniveau komen voorbij met stemmers die joelen en zingen."

We vieren het 200-jarig bestaan van de Grondwet. Zijn de politici in 200 jaar ook wijzer geworden?  Het lijkt van niet. Circusacts van wereldniveau komen voorbij met stemmers in vakken in de tent die joelen en zingen.  

 

Wat hebben we genoten van de acrobatiek van de PVV, zonder vangnet. Wat hebben we gelachen bij de clownsact voor kinderen van premier Rutte.  Geweldige fanfare van de Partij voor de Dieren met schrijvers, dichters, filosofen en zelfs internationale sterren. En niet te vergeten de grote verdwijntruc van het onvolprezen duo Mark & Diederik. Nederland is een groot circusland. De PvdA, VVD, PVV en PvdD, om er een paar te noemen, ze dienen te besturen en controleren.  Stemmers hebben geen behoefte aan mooie acts zonder inhoud.

 

Grote smurf

“Willen jullie meer of minder Marokkanen, schreeuwde de voorman Geert. “Minder, minder scandeerde de hooliganaanhang.  ‘’Dan regelen we dat’’, zei de PVV leider balancerend op het Wetboek van Strafrecht.  Als de grote smurf, zo wordt Geert genoemd in de fractie, had geroepen ‘’willen jullie meer of minder bier’’ dan was de reactie net zo enthousiast geweest. De act wel minder leuk.

 

Gelukkig was het tijd voor de volgende act in de politieke circustent. Daar komt hij aan, riepen alle kindertjes, blank en zwart in de tent. Met zijn glimlach en grote rode schoenen.  Een kleine Marokkaan kwam op schoot zitten. ‘’Jullie hoeven niet bang te zijn voor de vorige act’’ zei de premierclown.  Dat is niet de hoofdsmurf maar de ik-ben-altijd-boos smurf. Hij meent het alleen voor diegenen die stout zijn geweest. De clown Mark vond het een mooie opstap naar Sinterklaas. Want daar houden kinderen ook van. ‘’Weet je, dat het mijn dagen kost om dat zwart van mijn gezicht te halen’’, zei hij schaterlachend.  Die grap had ik moeten maken bij Obama’s bezoek, dacht hij nog even.  Wie is nu de racist, vroeg de stalmeester zich af? Boze Geert of Clown Mark?

 

Partij voor de Dieren

Gelukkig was het tijd voor de volgende act.  De Partij voor de Dieren, maar wel een act zonder wilde dieren in de tent.  Daar liep Marianne  voorop met een grote anti-jachthoed en met haar stok in handen. Gevolgd door tien onbekende, ietwat gebogen mensen, maar daarachter, geweldig 16 sterren. Schrijvers, dichters, wetenschappers, zelfs een Canadees en een Amerikaan.  En de aanhang vond het geweldig. Alles voor een mooie act riepen zij in koor, terwijl de mensen die het minder leuk vonden een klap met een toeter en de stok van Marianne kregen.

 

Aan het einde van het politieke circus kwam het duo Diederik & Mark.  Een prachtige verdwijnact.  Zij deden drie illegale mensen in een glazen kist. De fanfare van Marianne speelde onderwijl leuke muziek, de PVV aanhang dacht dat zij bloed gingen zien, terwijl Geert - in een hoek gezet door de andere artiesten - boos stond te zijn met zijn muts  ‘’ik mag geen minder roepen’’. Het doek ging over de glazen doos. Weg doek. Zat er een groot wit vel in. Lastenverlaging stond er op. Voor jullie, de middeninkomens.  Bravo, riep iedereen, behalve de mensen die buiten stonden, de lage inkomens, die geen kaartje konden kopen omdat het te duur was. Waar die illegalen zijn gebleven weet trouwens niemand.

 

Geen droom

Heb ik nou gedroomd over dit politieke circus? Ook over een senaat in een andere tent die gewoon partijpolitiek speelt net zoals de Tweede Kamer? Helaas niet.

 

De PVV overtreft zichzelf in populisme en balanceert op het terrein van discriminatie. Andere partijen aaien mensen over hun bol zonder oog te hebben voor de problematiek waar de PVV terecht op wijst. De Partij voor de Dieren kiest voor effectbejag door een parodie te maken van het begrip lijstduwers. En twee leiders van politieke partijen sluiten in achterkamertjes akkoorden.  En dit alles met een gepolariseerde Tweede Kamer en een gepolitiseerde Tweede Kamer.

 

Kunnen we alleen mensen op de lijst hebben die bestuurlijke en politieke kwaliteiten hebben, die in Nederland wonen en die in het parlement willen, Marianne? Of heiligt het doel alle middelen?

 

Kunnen we niet alleen voor de bühne roepen, Geert? Wil je nou beleid maken of tot je pensioen in de Kamer zitten als boze man.

 

Kunnen we af van achterkamertjespolitiek, grote leiders? Dualisme in de politiek, ooit van gehoord?

 

Kunnen we een premier hebben en partijen die niet alleen een andere leider demoniseren, maar ook kijken naar de problemen van 1 miljoen stemmers op de partij van Geert?

 

Verander het politieke systeem

Mogen er alsjeblieft veranderingen komen in ons politieke systeem? Laten we de politiek eerlijker, democratischer, beter en duidelijker maken. 

 

Een meervoudig districtenstelsel. Waar mensen stemmen op de personen die ze in het parlement willen. Per kieskring is dan een vastgesteld aantal zetels te verdelen. Binnen de kieskring is dus sprake van een stelsel van evenredige vertegenwoordiging.  Geen onbekende bankzitters meer in het parlement en ook geen bekende Nederlanders als ordinaire stemmentrekkers.  

 

Het politieke landschap is versplinterd. Partijen onderscheiden zich nauwelijks van elkaar. Het midden is vol met neo-liberale partijen. PVDA, Groenlinks, CDA, D66 en VVD. Al die partijen leidt tot en versnippering met moeilijke formaties.  Stel een kiesdrempel in van ten minste 5 %, liefst hoger. Vier of vijf partijen in Nederland, het is genoeg. Dan hebben kiezers steeds de keuze tussen een links, centrum links, midden, centrum rechts en rechts kabinet.

 

Allerlei belangen van mensen, dieren en het milieu kunnen, moeten zelfs draagvlak hebben binnen grote partijen. Anders is er altijd de weg van pressie of protest om issues onder de aandacht te brengen van de gekozene die nu door het districtenstelsel veel bekender is en beter weet wat er speelt onder de kiezers.

 

Goed beleid, geen goedkoop beleid

Schaf de senaat af. Het is een kopie geworden van de Tweede Kamer.  We hebben geen behoefte aan twee keer partijpolitieke overwegingen. Laat een kabinet 7 jaar regeren, dat is nog steeds een fractie van een seconde in de geschiedenis. Dan zijn we af van het steeds na 2 jaar al kijken naar de nieuwe verkiezingen met cadeautjes.

 

Mensen willen goed beleid, geen goedkoop beleid. Kies voor een echt duaal systeem waar 200 parlementsleden, ja graag 50 meer, plenair en in commissies met last van burgers, maar niet van partijen werkelijk goed beleid kunnen maken en controleren.

 

 

Trefwoorden:
Politiek

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer