Europa
18 mei 2014 | door: Charles van den Broek, schrijver en historicus

Europese verkiezingen zijn een farce

Wie de baas is in Europa, wordt (net als het beleid) in Parijs en Berlijn bepaald, niet in het stemhokje.

"Het democratisch gehalte van Noord-Korea is hoger dan dat van de EU"

Op 25 mei mogen we weer stemmen voor een nieuw parlement. Het feest van de democratie, zoals een Amerikaans senator de verkiezingen in zijn eigen land eens omschreef. Maar met democratie hebben de Europese verkiezingen helemaal niets uit te staan. Qua democratie kunnen we namelijk nog wat leren van Noord -Korea. 

 

Ten eerste kun je bij deze ''Europese verkiezingen'' niet stemmen op de kandidaat van jouw keuze. Je kunt namelijk niet, als bijvoorbeeld Wilders je te volks is, stemmen op Nigel Farrage. Je kunt alléén stemmen op kandidaten uit je eigen land, die dan in het Europees Parlement plaatsnemen. Waren het echt Europese verkiezingen, dan zou elke burger in de EU op elke kandidaat mogen stemmen. Dus de Belg die Vlaams Blok te slap vindt, zou dan op het wat extremere Hongaarse Jobic kunnen stemmen, de Spanjaard die het goed voorheeft met het milieu kan op de Duitse Groen stemmen. Dat is niet het geval. Je kunt alleen op de eigen, nationale partijen stemmen, waarvan je de lijsttrekkers voor het EP vaak niet eens kent! In elk ander land zou dit tot grote verontwaardiging leiden, met name uit EU-hoek, maar in Europa is het de normale gang van zaken.   

 

Ondemocratisch

Ten tweede doet zich een vreemd verschijnsel voor; de gevestigde partijen beklagen zich er openlijk over dat er eurosceptische partijen meedoen. Als de EU je niet bevalt, waarom wil je dan wel in het Europees Parlement, klinkt het eensgezind. Dat is op zich volkomen tegen de democratische grondbeginselen. Sinds wanneer mag je je alleen verkiesbaar stellen als je het op voorhand al met alles eens bent? Dat was misschien bon ton in het China van Mao, of Stalins Rusland, maar tegenwoordig denken de meesten daar toch iets anders over. Niet iedereen denkt dat het goed gaat met de huidige EU. Dat mag de Van Baalens, Pechtolds en Verhofstads van de wereld misschien verbazen, toch is het zo. Of is het de bedoeling van de gevestigde orde om van het Europees Parlement, toch al niet een toonbeeld van daadkracht, een stalinistische applausmachine te maken ? Het lijkt er wel op.  

 

President

Maar, zo oreren de eurofielen verder, dit keer gaat het écht ergens om. We kunnen namelijk voor het eerst de Europese president kiezen. Helemaal zelf. Heus. Tja... wat moet je daar nou op zeggen, behalve dat dat gewoon gelogen is? Je kunt (zoals gezegd) gewoon niet stemmen op één der vijf ''hoofdkandidaten''. Die zijn namelijk allemaal afkomstig uit andere lidstaten. Je kunt alleen indirect de stemming in het Europees Parlement beïnvloeden door, als bijvoorbeeld Verhofstadt je voorkeur heeft, op de VVD of D66 te stemmen. En dan nog, als de winnaar niet in goede aarde valt bij Merkel of Hollande, kunnen zij gewoon hun eigen stroman- of vrouw naar voren schuiven. Wie de ''baas'' is in Europa, wordt namelijk bepaald in Parijs en Berlijn, niet in het stemhokje. Als er verkiezingen zijn in Noord-Korea, kun je er in elk geval nog zeker van zijn dat de overgrote meerderheid (meestal 99,8 %, soms zelfs 101,3 %) op de Geliefde Leider heeft gestemd; zij die het niet deden zijn óf dood, óf hebben een sterk verlangen dat binnenkort te zijn. 

 

Voordelen  

Maar Europa heeft ons toch al die voordelen gebracht? Vrede, vrijheid, werk, veiligheid, welvaart, open grenzen, exportmogelijkheden...  Dat valt nog te bezien. Het is vrij logisch dat in 1945 de vrede uitbrak; na twee wereldoorlogen was het continent gewoon moegestreden. Bovendien heeft Zweden al sinds 1814 geen oorlog meer gevoerd. En ik kan me vergissen, maar in 1814 bestond de EU volgens mij nog niet. De EU is dus niet noodzakelijk voor een langere periode van vrede.

 

Op economisch terrein hebben we dan toch zeker wel profijt gehad an ons EU-lidmaatschap? Ook dat is niet heel erg hard te maken. Exporteerden wij, als BV Nederland, vóór het invoeren van de euro geen kaas of tulpen naar Duitsland? Ik dacht van wel. Bovendien voeren landen die (nog) geen euro hebben, zoals Groot-Brittannië en Zweden, ook hun producten probleemloos uit. Whisky en  Ikea-kasten zijn bij mijn weten ruimschoots voorhanden, zonder euro! Een land als Noorwegen is toch nauwelijks een derde-wereldland te noemen, en toch zonder euro. En bij het bestrijden van de huidige crisis (die in verkiezingstijd opeens ''over'' blijkt) heeft de Europese samenwerking ook niet echt geholpen. IJsland, het land waar de crisis begon, is al bijna vier jaar uit de crisis. Maar zij lieten de banken, die schuldig waren aan de crisis, dan ook gewoon omvallen. Dit in tegenstelling tot de neo-liberale leiders van de EU. In plaats van te investeren in werkgelegenheid (zoals IJsland deed), koos de EU ervoor de burger op te laten draaien voor het debacle, waardoor met belastinggeld de eindejaarsbonussen van de CEO's werden gefinancierd, terwijl werknemers werden ontslagen!  

 

De werkgelegenheid heeft (in het noord-westen van Europa)  eigenlijk vooral geleden onder het neo-liberale EU-beleid. Banen zijn door goedkopere krachten uit oost-Europa ingepikt (de beruchte Polen en Bulgaren), of helemaal verdwenen, met als gevolg dat de rijken rijker worden, en de midden- en lagere klassen het gelag betalen. De open grenzen maken vrij reizen eenvoudiger (hoewel, vroeger werd je ook niet bij de grens met Frankrijk teruggestuurd met je caravan), maar ze maken ook veel criminaliteit eenvoudiger; zonder de grenscontrole is het nu eenmaal makkelijker je handel in drugshandeltje of mensensmokkel te drijven. En wat betreft de veiligheid kan ik kort zijn; het veel te ver doorgeschoten pacifisme, gekoppeld aan een gebrek aan zelfvertrouwen en de volstrekte weigering om maar een cent teveel aan defensie uit te geven, maakt Europa tot een tandeloze tijger. Terwijl we in potentie de grootste wereldmacht zouden kunnen zijn, moeten we voor elk wissewasje grote broer Amerika te hulp roepen. Kijk maar naar de Balkan-oorlog, of het uit de hand gelopen optreden van de oprukkende EU in Oekraïne, waar door de volksmenners Verhofstadt en Van Baalen bijna een burgeroorlog is uitgebroken. ''Wij staan ACHTER jullie'' riepen ze, en ze maakten hun woorden waar-  zodra de kogels rondvlogen stonden ze heeeeel ver achter de Oekraïense burgers...      

 

Zwitserland

Zwitserland is een land dat door voor- en tegenstanders van de (huidige) EU vaak als voorbeeld wordt gesteld. Dc voorstanders zeggen dan dat Zwitserland wel alle EU-richtlijnen, wetten en bepalingen moet opvolgen, terwijl het er zelf geen invloed op heeft gehad, en tegenstanders zeggen vervolgens in de voorspelbare herhaling van zetten dat de Zwitsers hun eigen immigratiebeleid kunnen voeren, een eigen monetair beleid voeren, ook -zonder euro -een bloeiende export hebben (van Gruyere tot Swatch) en een nog florerender bankensector. Ze hebben - uiteraard - allebei gelijk én ongelijk. Want Zwitserland is een geval apart. En een ingewikkeld geval. Want in Zwitserland hebben allerlei groothandels hun hoofdzetel, bedrijven waar nog nooit iemand van heeft gehoord, maar die wel beslissen over allerlei grondstoffen, nodig voor het dagelijks bestaan. In Geneve de Vitol en Trafigura, handelaren in termijncontracten olie. Zij bepalen de beschikbaarheid en prijs van de benzine, niet de EU of zelfs Shell. Er zijn voor allerlei eerste levensbehoeften commodtity-traders actief in Zwitserland. Of het nu gaat om graan, mais, soja, katoen, overal zijn handelshuizen voor. En die zijn niet te beroerd om, als ze daar beter van denken te worden, hongersnoden uit te lokken. Het gaat immers om de poen, nietwaar?   En in Basel vinden we het hoofdkantoor van de Bank for International Settlements, de BIS. Zei ik ''in'' Basel? Sorry, mijn fout- ik bedoel natuurlijk ''bij'' Basel, want de BIS heeft zijn eigen grondgebied, en onttrekt zich op die wijze aan elke vorm van controle, democratisch of anderszins. De bank is in feite een staat op zich, de kleinste en meest onbekende, maar wellicht een van de meest invloedrijke. En niemand, of bijna niemand, is van het bestaan ervan op de hoogte! Daar worden rentetarieven bepaald, daar bekijkt men welk regime men steunt, of niet, daar worden koersen bijgestuurd, en daar heeft de EU, of welke andere macht, geen enkele greep op. Daardoor is de EU misschien nog wel meer afhankelijk van Zwitserland dan omgekeerd.  

 

Incompetentie

Zelfs de meest verstokte eurofiel moet toch toegeven dat het gehalte van de kandidaten voor het EU-parlement ver beneden peil is. Ze missen niet alleen elke uitstraling, ze zijn in hun eigen land aan de kant geschoven, missen visie en zijn in het beste geval incompetent. Waar zouden de Junckers, de Verhofstadts en de Van Baalens anders nog aan de bak komen? Het Europarlement is daarmee het afvoerputje geworden van de Europese politiek, een laatste halte voor de definitieve vergetelheid. Moet je daar wel op willen stemmen? Voor de personen in kwestie is het een leuke mogelijkheid om hun zakken nog even te vullen (alleen al € 4000,- ''bureaukosten''permaand; gebruiken ze soms kopieerapparaten van platina?), maar is het echt de moeite waard om daar je bed voor uit te komen? De opkomst is, zelfs in landen die wel degelijk hebben geprofiteerd, uiterst laag. In Polen was het bij de vorige verkiezingen zo'n 25%, in Letland nog minder. Maar ook Nederland loopt niet echt warm voor de zinloze stembusgang; 43%. En bedenk daar dan ook nog bij dat het ledental van alle deelnemende partijen bij elkaar, lager is dan dat van de KNVB! Waar is dan de democratische legitimatie van dit bestuur?

 

De lage opkomst is wat mij betreft een hoopvol teken. Als er steeds minder mensen gaan stemmen, ontneemt men de legitimering aan het hele instituut. Blijf dus vooral thuis! Maar wie toch de aandrang voelt om wel dat hokje rood in te kleuren (dat zijn vaak ook mensen die binnen de lijntjes kleuren), stem dan tenminste op een eurosceptische partij. Maak jezelf niet medeplichtig aan een bestuur dat er niet namens, voor of door jou zit, maar wel je manier van leven op allerlei (ongewenste) manieren beïnvloedt en verpest!

Trefwoorden:
Europa

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer