Europa
21 mei 2014 | door: Charles van den Broek, schrijver en historicus

Koers EU is gevaarlijk

Vroegere dictaturen hadden tenminste nog het fatsoen hun tegenstanders op te sluiten, te martelen of te executeren. De EU negeert ze gewoon.

"De gevestigde orde negeert de wil van de bevolking ten gunste van het neo-liberale beleid"

De Europese verkiezingen die over een paar dagen plaatsvinden, zullen duidelijk maken waar het de komende tijd heengaat met de EU. Maar eigenlijk is dat al helder, want de verschillen tussen de meest waarschijnlijke kandidaten om opvolger te worden van Herman Van Rompuy, een man die de term ''grijze muis'' van een heel nieuwe betekenis heeft voorzien, zijn minimaal; of het nu Juncker, Verhofstadt of Schulz zal worden, allemaal zijn ze ervan overtuigd dat het met Europa alleen maar ''vooruit'' kan.

 

Eurosceptische partijen worden al bij voorbaar buitengesloten, dus het plaatje is in feite al rond; de aggressieve uitbreidingspolitiek richting voormalige oostblokstaten (met name Oekraïne) zal worden voortgezet, terwijl binnenlands men steeds meer zal proberen de nationale verbindingen op te breken ten gunste van de regio's. Een natiestaat is immers sterker dan een regio, geboren uit de geschiedenis, met een eigen identiteit en cultuur die Brussel liever vandaag dan morgen ziet verdwijnen om de dominante neo-liberale agenda door te drukken. Een regio zonder eigen regering of leger heeft immers geen middelen om zich te verzetten tegen Brussel. De regio's worden omgekocht, sorry, verleid met subsidies; Maastricht richt zich nu al meer op Luik, Aken en Keulen dan op Amsterdam. Het proces van afbraak van de huidige staten is enigszins vergelijkbaar met de gang van zaken toen Europa van het Romeinse Rijk overging tot het feodale tijdperk, toen plaatselijke warlords steeds meer macht van de keizer afsnoepten, totdat deze niet meer dan een gekroond hoofd had om prat op te gaan, geen werekelijke macht of invloed.

 

Zelfs nu het nog kan worden bijgestuurd (door te luisteren naar de bezwaren van mensen als Nigel Farrage), wordt die mogelijkheid afgesloten, omdat de gevestigde orde gewoon geen tegenspraak meer duldt. Hoewel het buitengewoon ondemocratisch is, kunnen ze dat doen, omdat het beleid vooral wordt bepaald in de wandelgangen van Parijs en Berlijn, niet in Brussel en zeker niet door jou in je stemhokje met je rode potloodje. Waarom zou je dus gaan stemmen? Je stem zal toch worden genegeerd; je stemt óf voor, óf voor.

 

Verenigde Staten van Europa

De algemene tendens bij alle partijen, is dus dat Europa verder moet integreren, tot het een soort Verenigde Staten van Europa zal zijn geworden, alsof het om een natuurverschijnsel gaat, zoals een aardbeving. Maar het ontstaan van  een Europese eenheid is niet hetzelfde als plaattektoniek. Het is een proces dat door mensen wordt aangestuurd en vormgegeven. Van plaattektoniek kun je zeggen dat de natuur zijn werk doet, en die doet dat zonder zich iets aan te trekken van de gevolgen voor mens en dier; de natuur is onverschillig. Maar als mensen doelbewust een pad volgen waarvan ze weten dat het op een ramp kan uitlopen, kun je aan het gezonde verstand gaan twijfelen.  

 

Is Europa geschikt om een VSE te vormen? Waarschijnlijk niet. Europa heeft een heel andere ontstaansgeschiedenis dan de USA; alleen al het ontbreken van een gemeenschappelijke taal (het euro-engels is geen taal, maar een spraakgebrek) maakt een eenwording zoals in Amerika heeft plaatsgevonden schier onmogelijk. In Amerika verhuizen mensen soms van Boston naar San Diego voor hun werk, hetgeen eenoudig kan qua taal. Maar hoe zou een Nederlander, die geen woord Portugees spreekt, aan de slag kunnen gaan bij een bedrijf in Lissabon? En dat is dan alleen nog maar het taalprobleem. Er zijn nog veel meer (culturele) verschillen. Omwille van die verschillen zijn oorlogen gevoerd, doden gevallen. Dat kun je niet met een simpele pennenstreek teniet doen!  Bovendien, die ''eenheid'' van de Amerikanen is ook maar zeer oppervlakkig; het zuiden koestert nog altijd wrok tegen het noorden om de verloren burgeroorlog, om maar wat te noemen.  Toch blijven politici hameren op ''onvermijdelijke'' eenwording en integratie van Europa. Daarmee houden ze vast aan een van de grootste misverstanden, om niet te zeggen leugens, die de EU verspreidt.   

 

Want als het ontstaan en in stand blijven van grote (multiculturel) rijken ''onvermijdelijk en onomkeerbaar'' is, waarom zijn de (eveneens) multi-culturele rijken als het rijk van Alexander de Grote, het Romeins Imperium, het rijk van Karel de Grote, het Byzantijnse rijk, het Heilige Roomse Rijk, het Brits Imperium, het Habsburgse rijk en de Sovjet-Unie dan ineengestort?

 

De geschiedenis is niet één-richtingverkeer; het is een golfbeweging. Er is sprake van opbouw en afbraak, net als met levende organismen. De EU is nu in een periode van opbouw, zeker. Maar ooit, vroeg of laat, zal ook die unie weer worden afgebroken. De vraag is hoe daar op wordt gereageerd.

 

Eerste Wreldoorlog

Dit jaar worden op allerlei data, en door heel Europa, herdenkingen georganiseerd ter nagedachtenis aan de Eerste Wereldoorlog, de Moeder aller oorlogen, in elk geval van de 20e eeuw. Die oorlog was het gevolg van het (onvermijdbare) instorten van het Habsburgse Rijk, als gevolg van het nationalisme dat de verschillende volken die deel uitmaakten van dat rijk had bevangen. Als een direct gevolg van die eerste wereldbrand, werd in Rusland de tsaar afgezet (het was keizer Wilhelm II zélf die Lenin de vrijgeleide gaf die zijn neef  Nicolaas en de rest an de tsaristische familie het leven zou kosten), brak de revolutie uit, werden de kiemen voor de opvolger, WO II, gezaaid, alsmede die van de toekomstige Koude Oorlog. Er was maar één vonk nodig om het kruitvat te laten ontploffen, en die vonk werd maar al te graag geleerd door Gavrilo Princip, de Servische terrorist, op die noodlottige dag in Serajevo. En daar hebben we gelijk al het probleem in een notendop; in heel Europa is Princip een terrorist, maar niet in Servië. Ook kan de expansiepolitiek richting oosten ernstige gevolgen hebben. Rusland zal zeker niet aarzelen in te grijpen als het hem te gortig wordt. Gelijk heeft hij. Er zijn nu eenmaal grenzen aan de groei. Maar hoe krijg je dat de eurofielen aan het verstand gepeuterd? Op dit moment heeft de EU, die altijd beweerde de oorzaak te zijn van rust en vrede in het continent, ons op ramkoers gebracht met Moskou. En dat exact een eeuw na het uitbreken van WO I.

 

Herhaling

L'histoire se repéte, het is al zo vaak gezegd dat het bijna een cliché is. Maar een cliché is een cliché omdat er meestal een kern van waarheid in zit. Ook in dit geval; de geschiedenis herhaalt zich, maar nooit exact op dezelfde manier. Daarom zou het huidige Europa, moeten leren van de fouten van de Habsburgers. Ook zij dachten dat er geen alternatief was. Het rijk waar ze in leefden, bestond al sinds mensenheugenis, dat kon nooit vergaan, toch? Wel dus. En met vernietigende gevolgen. Nooit eerder was het doden van de tegenstander zo methodisch aangepakt, nooit eerder vielen zoveel doden in een oorlog en nooit eerder werd de kaart van Europa zo ingrijpend hertekend. Dat alles omdat men geen oog had voor nationale gevoelens en culturele verschillen. Net als bij de huidige EU-leiders...                                                    

 

Het beleid is er op gericht de eigenheid van de lidstaten af te breken door wetten en richtlijnen door te drukken die elke eigenheid (cultureel, taalkundig, religieus of nationaal) teniet te doen. Denk maar aan de poging om het Sinterklaasfeest als ''racistisch'' af te schilderen en te verbieden. Italianen mogen hun madenkaas (toegegeven, het is een onsmakelijk gezicht, en ik zou er ook geen hap van door mijn keel krijgen, maar soit...) niet meer maken. Olijfolie moet in eenvormige verpakkingen worden aangeboden (het Europese parlement houdt zich namelijk met de echt belangrijke zaken bezig, dat blijkt maar weer; Europa, best wel belangrijk...). Religieuze uitingen mogen niet meer in de openbare ruimte (Belgische senators hebben zelfs geprobeerd om kruisbeelden van begraafplaatsen te weren!). Men moet lijdzaam toezien hoe langzaam maar zeker de etnische samenstelling verandert (in veel gevallen ook de islamisering), anders ben je in de ogen van sociaal-democraten al snel een racist. En nutsvoorzieningen (elektriciteit, water en ziekenfondsen) in private handen komen, waardoor alles steeds duurder gaat worden (bij dalende lonen, want voor jou tien anderen).

 

Zo kan ik wel even doorgaan. De lidstaten moeten hun grenzen openstellen voor werknemers uit andere, goedkopere lidstaten hetgeen banen kost, er wordt geld overgeheveld naar landen die uberhaupt niet klaar waren voor de tegen de wil van de meeste inwoners ingevoerde Euro, en men negeert de wil van de kiezers door simpelweg de naam te veranderen; wil je geen grondwet, dan noemen we het toch gewoon een verdrag? En dan in verkiezingstijd maar klagen dat die ''domme burgers'' het maar niet snappen. Newsflash, Europese commissie; ze snappen het maar al te goed! Vandaar die lage opkomst; in sommige landen minder dan 25%! En toch blijft het EP maar doorgaan, zonder acht te slaan op wat de achterban zou moeten zijn.

 

In andere dictaturen werden tegenstanders dan wel opgesloten, gemarteld en/of geëxecuteerd, maar die regimes hadden tenminste nog het fatsoen om zich wat van de tegengeluiden aan te trekken. De EU stapt achteloos over alle bezwaren heen, en noemt hoogstens de sceptici en tegenstanders ''dom'' of ''fascistisch'', in de hoop dat de kous daarmee af is. Negeren en doormarcheren, lijkt het motto.  Volgens Balkenende ging, als we tegen de Europese grondwet zouden stemmen, ''het licht uit''... alsof de zon niet meer op zou komen om wat er in een lullig stemhokje werd aangekruist! Hoe pathetisch kun je worden?

 

Onvrede

Maar desondanks leeft er steeds meer onvrede onder de bevolking. En als die tot uitbarsting komt, en dat komt-ie - vroeg of laat, kunnen de gevolgen desastreus zijn. In Griekenland, Italië en Spanje zijn al vele demonstraties tegen het neo-liberale beleid gehouden, die de schuldigen aan de crisis (de bankdirecteuren en speculanten) ongemoeid laat, zelfs beloond met het redden van de bedrijven en niets te ondernemen tegen de niet aflatende bonussen die onterecht worden uitgekeerd, terwijl de rekening terechtkomt bij de midden- en lagere klassen. Uitkeringen worden verlaagd, maar ook lonen; in Griekenland kunnen zelfs mensen met een eigen zaak niet meer behandeld worden voor de ernstigste ziektes, omdat ze de verzekering niet kunnen betalen, terwijl CEO's van banken en andere tycoons hun miljoenen wegsluizen naar belastingparadijzen. En ondertussen danste het congres door...

 

Is het verwonderlijk dat er bijna niemand buiten de grachtengordel (er bestaat in elke lidstaat een vergelijkbare elite, maar ik richt me nu even specifiek op Nederland) nog enig heil ziet in de huidige EU? Natuurlijk, Pechtold wel. Maar dat is dan ook een veilingmeester, die Nederland het liefst in de uitverkoop zou gooien. Hij weet de prijs van alles, maar van niets de waarde. In de wereld van Pechtold zijn zelfs onze organen niet meer van ons!

 

Moraal

Dat is ook het grootste probleem in deze EU, het gebrek aan moraliteit. Men heeft de joods/christelijke moraal en thiek afgezworen ten gunste van een humanistische laissez-faire, gepaard aan een economisch mensbeeld - de mens is van doel middel geworden. Daaruit vloeit een ´´alles moet kunnen´´-mentaliteit voort, die geen enkele tegenspraak meer duldt.

Tijdens een recent onderzoek werd de integriteit van de Europese werknemer onder de loep genomen. Uit het rapport bleek dat deze loonslaaf zeer loyaal was (nogal wiedes, iedereen is als de dood om zijn baan kwijt te raken), maar het vreemde was dit; het onderzoek behelsde alleen het gedrag inzake het meenemen van pennen, nietjes en kopieerpapier. Het hebben van een verhouding met een collega werd niet onder de noemer ''integriteit'' gevat, aangezien dat onder ''persoonlijke verantwoording'' viel. Nu kan het aan mij liggen, maar ik snap eerlijk gezegd niet hoe iemand die een buitenechtelijke relatie onderhoudt, zelfs maar het woord integriteit in de mond durft te nemen! Iemand die niet eens trouw is aan zijn eigen vrouw, kan toch eigenlijk met niets worden vertrouwd?! Integriteit in zijn meest cynische vorm. Maar dat is het beeld dat de EU graag propageerd, dat van de homo economicus. Zolang het bedrijf trouw wordt gediend, rotzooi je toch gewoon lekker er op los? Vrijheid, blijheid. En tegenspraak wordt, zoals gezegd, niet op prijs gesteld, kijk maar naar de hysterische reacties toen er mensen waren die niet in katzwijm vielen van bewondering voor de Oostenrijkse freak Concita Wurst, die het songfestival MOEST winnen, om onze ''tolerantie'' (die overigens ver te zoeken was tegenover mensen die minder enthousiast waren over baardmans, of tijdens het uitfluiten van de twee Russische tieners, maar ja, die hadden dan ook geen baarden...) door de strot van de wereld te duwen. Van Wurst tot erger...

 

Maar op de 22e mei (de meeste Europese landen stemmen de 25e) heeft de Europese burger een mogelijkheid een signaal af te geven. Maak er gebruik van. Blijf thuis, en zeg zo; jullie zitten daar niet namens mij. Of stem, als je dan toch zonodig moet, op een eurosceptische partij (PVV, SP, Artikel 50). Het zal waarschijnlijk niet veel uithalen, de gevestigde partijen hebben al bij voorbaat heel democratisch aangekondigd dat ze in geen geval met ze samen gaan werken of zelfs maar naar hun kritiek zullen luisteren, maar ook dan heb je laten zien dat dit niet de EU is die jij voor ogen had. Opzitten en pootjes geven (wat je volgens de gevestigde partijen zou moeten doen, door op hun te stemmen), is iets voor honden. En dat is precies zoals de EU zijn burgers vandaag de dag behandelt...                       

Trefwoorden:
EuropaGeschiedenis

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer