Debat
13 juli 2014 | door: Walter van Dijk

De opinie is uit ons leven weggevloeid

Ooit was er een tijd van denkers die met hun theorieën en filosofieën richting probeerden te geven aan het leven. Nu zijn we rusteloos, verdwaald en uitgeput. We weten het niet en dat verstikt ons.

"Ik ben van mening dat er op dit moment geen mening is"

Meningen zijn bij uitstek het smeermiddel van de maatschappij. Ze vormen de mensen die haar vormen, drijven groepen bijeen en dienen tot gespreksstof. Iedereen heeft een mening en verkeert in de veronderstelling dat zo veel mogelijk mensen van haar op de hoogte moeten zijn. Het wakkert een oeroud vuur in ons aan om de ander te overreden, tot inzicht te brengen zodat ze uiteindelijk jouw kant kiezen in de eeuwige discussies binnen ons bestaan.

 

In de middeleeuwen had men een collectieve mening, zonder dat er ruimte was voor discussie. Brandstapels deden de oppositie uitdoven, messen maakten een einde aan het betoog voor andersdenkenden. Het is een krachtig wapen, de mening. Het heeft maatschappijen gevormd, geleid tot inzichten en eigenzinnige meningen hebben geleid tot prachtige uitvindingen. Zij is altijd doorslaggevend geweest.

 

In onze maatschappij doet zich nu een nieuw fenomeen voor: mening-moeheid. We drukken geen kranten meer en richten ons niet meer op de directe omgeving. De wereld is nu groots en complex terwijl onze kennis van dit alles niet toereikend is. Informatie knalt onze huiskamers binnen, zonder dat we precies weten hoe we het moeten verwerken. En wanneer iemand het aandurft om een standpunt in te nemen staan er twintig anderen op om het de kop in te drukken. Als het al interessant gevonden wordt.

 

In deze samenleving is er nog slechts een kleine plaats gereserveerd voor betoog, zoals er ook nog enkele mensen zijn die hechten aan elpees en andere zaken uit een nostalgisch verleden. Fraaie uiteenzettingen met spitsvondige argumenten, mooie kwinkslagen en heldere standpunten volstaan niet meer, omdat we geen tijd meer hebben. We moeten door, altijd maar door en gunnen onszelf niet te rust om te bedenken waar we mee bezig zijn.

 

We ogen verloren, zonder duidelijke overtuiging en richtlijnen. We zijn ons bewust dat er altijd mensen op de aarde zijn die het zonder ons ook volhouden. We zijn met zovelen dat we ons een roepende voelen in de woestijn. Er zijn zo veel medemensen om ons heen dat we het gevoel hebben niet gehoord te worden. We rennen, vliegen, streven naar iets groots maar vinden geen voldoening.

 

Ik ben van mening dat er op dit moment geen mening is. Geen eerlijk en open debat, geen geloof en geen doorslaggevende ideeën. We kabbelen verder in de stroom met de ijdele hoop dat iemand ons richting en een doel geeft. Die mening die alle andere doet verstommen. We willen te veel en het liefst ook nog eens nu, terwijl we ook best eens achterover kunnen leunen om te beseffen wie we zijn en hoe we tegenover alles staan. Sta op voor je eigen mening en weet weer wat het is om tevreden te zijn met iets minder.

 

We ontstaan, leven op deze aarde in de tijd die we krijgen, verschrompelen en verdwijnen weer. Wat we doen en meemaken tijdens het traject doet er niet toe, want alle magie is verdwenen. Stukje bij beetje verbannen uit ons leven en vervangen door wetenschap, wat ik toejuich. We beschikken over meer macht en kennis dan onze voorouders en hebben de middelen om deze te delen met elkaar. Om te verrijken, te inspireren en aan te zetten tot prikkelende gedachten.  Activeer jezelf. Kom uit die standby-modus.

Trefwoorden:
Debat

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer