Zorg en Welzijn
13 augustus 2014 | door: Anita Peters, Adviseur sociale zorg bij Movisie

Strafzaak tegen mantelzorger raakt ons allemaal

Een mantelzorger moet – met hulp – de regie over zijn eigen leven behouden. Een leven waarin het zorgen één aspect is, maar waarin de zorg het niet helemaal overneemt.

"De wens om ‘zelfredzaam’ te blijven kan tot risicovolle situaties leiden."

De zaak van de 84-jarige Doornse mantelzorger die een eind maakte aan het leven van zijn echtgenote, wordt behandeld als een zaak voor de rechtbank. Maar deze strafzaak heeft nog een andere invalshoek: zorg in de thuissituatie voor de cliënt én de mantelzorger.

 

Langdurige zorg verandert in Nederland. Dit sluit aan bij de wens van mensen om thuis te kunnen blijven wonen, ook als zorg nodig is. De verwachting is ook dat we daarmee geld gaan besparen. In het debat over langdurige zorg blijft echter onderbelicht welke kwaliteit van zorg we met zijn allen aanvaardbaar vinden. En hoe we dit gaan borgen.

 

We moeten ons als samenleving afvragen wat de rol is die we hebben bij de zorg voor kwetsbare mensen. Bekijk de zaak in Doorn eens vanuit dat perspectief.  Dan zijn er meer verantwoordelijken dan alleen het echtpaar dat kennelijk geen hulp wilde accepteren. Welke acties zijn ondernomen om het echtpaar, de vrouw die leed aan alzheimer en parkinson, of de man die haar verzorgde, te overtuigen dat hulp hun situatie zou kunnen verbeteren? Hebben wij ons niet (te) gemakkelijk laten leiden door het ‘nee’ van het echtpaar? En hoe gaat dat dan straks, bij de keukentafelgesprekken over hulp en zorg thuis?

 

Overbelasting

De wens om ‘zelfredzaam’ te blijven kan tot risicovolle situaties leiden. Dat blijkt uit het toenemende aantal mantelzorgers waarbij overbelasting dreigt. Vaak komt dit tot uiting in ziekteverzuim van de mantelzorger, of in sociaal isolement van verzorgde en mantelzorger. Stil leed waar we met zijn allen niet zoveel last van hebben. Hooguit  lezen we er eens over in de krant.

 

Is ‘de mantelzorger die zijn vrouw wurgde’ echt helemaal een privézaak die als iedere andere strafzaak beoordeeld dient te worden - uiteraard met verzachtende omstandigheden? Of is het ook zaak om ons te bezinnen over de veranderende rol van professionals die over de vloer komen? Over beroepskrachten die worden geweerd? Waarbij het niet alleen gaat om de cliënt, maar ook om de mensen die hun huis delen, om degenen die de zorg bieden?

 

Rechtsstaat

Gelukkig hoef ik in deze zaak geen uitspraak te doen. Vanuit de rechtsstaat bezien is met de strafzaak misschien het recht van de overleden echtgenote gediend. Vanuit de kwaliteit van zorg bezien denk ik dat we met zijn allen horen te treuren dat we hebben toegelaten dat dit kon gebeuren.

 

Ik hoop dat we met alle aanstaande veranderingen goed zicht houden op de mantelzorger. Niet alleen als iemand die zorg kan leveren, maar vooral ook als mens met eigen grenzen en mogelijkheden. Iemand die niet gekozen heeft om te zorgen, maar die dat doet uit genegenheid, uit plichtsgevoel, of anders. Iemand die – met hulp – de regie over zijn eigen leven behoudt. Een leven waarin het zorgen één aspect is, maar waarin de zorg het niet helemaal overneemt.

 

Om de twee weken schrijft steeds een andere medewerker van kennisinstituut Movisie een opiniestuk over sociale vraagstukken.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Anita Peters, Adviseur sociale zorg bij Movisie
Zorg op maat en regeldrang: het dilemma bij veranderingen in de zorg - 18 maart 2015
Strafzaak tegen mantelzorger raakt ons allemaal - 13 augustus 2014



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer