Economie
15 oktober 2014 | door: Mark Franken, Medewerker participatie Movisie

Politici, neem uw arme kiezer nu eens eindelijk serieus

17 oktober is de Internationale dag voor de uitroeiing van armoede. Ook in Nederland vind je voedselbanken en kledingbanken. Politici en beleidsmakers reageren daar ongemakkelijk op. Of ze negeren het.

"Bijna 1 op de 10 huishoudens loopt kans op armoede"

In de troonrede van 2014 komt het woord armoede niet voor. Deze stilte staat in schril contrast met het woord meedoen dat dezelfde politici te pas en te onpas gebruiken. Nieuw onderzoek van Movisie laat echter zien dat armoede dat meedoen juist belemmert.

 

Uit het nieuwe frontliniepanel van Movisie, waarvan rond 17 oktober de eerste resultaten naar buiten komen, blijkt dat armoede leidt tot psychische gevolgen als schaamte/vermijdingsgedrag, neerslachtigheid, berusting, wanhoop en gevoelens van onmacht. Meer dan 70% van de armen heeft last van deze symptomen. Dergelijke symptomen zijn niet bepaald bevorderlijk om maatschappelijk mee te gaan doen. Merkwaardig toch dat politici het meedoen tot topprioriteit verklaren en tegelijkertijd een blinde vlek lijken te hebben voor een van de belangrijke belemmeringen voor dat meedoen.

 

Merkwaardig ook, als je kijkt naar de omvang van de armoede. Wetenschappelijke rapporten van bijvoorbeeld het SCP tonen objectief aan dat anno 2014 bijna 1 op de 10 huishoudens kans loopt op armoede of daar al in terecht is gekomen. Deze groep zal ook na 2014 niet snel slinken. Politici, dat zijn een hoop potentiële kiezers!  

 

Het onderliggende probleem lijkt me dat nog te veel beleidsmakers en politici de armoede in Nederland relativeren. We hebben toch een verzorgingsstaat waarin niemand honger hoeft te lijden. Onze premier ontkende het zelfs glashard: “er is geen armoede in Nederland”, en “daar hoeft geen ontwikkelingshulp naar toe”. Bron: Volkskrant  “Typisch Nederlands gezeur”, hoorde je hem denken, “echte armen die vind je bijvoorbeeld in Mali, Ethiopië of Bangladesh”. 

 

Bangladesh lijkt een goed voorbeeld van echte armoede; een laag bruto binnenlands product, overstromingen en de vreselijke uitbuiting in de kledingindustrie. Maar langs de grensrivier met Myanmar staan kilometerslange hekken om ongewenste vreemdelingen tegen te houden. En in december 2013 zat ik in Bangladesh in een trein toen die bestormd werd door economische gelukszoekers uit India. Grenswachters zwaaiden met stokken, maar konden niet iedereen tegenhouden. Mijn Bangladese medepassagiers schoten te hulp en verdedigden met succes de trein. Ze zaten echt niet te wachten op nog meer armoedzaaiers. 

 

Welke les kunnen we trekken uit deze voorbeelden? Moeten we voortaan dan ook maar de armoede in Bangladesh relativeren en tegen de inwoners van Bangladesh zeggen: anderen hebben het nog veel slechter, kijk maar wat er aan jullie grenzen gebeurt! Me dunkt van niet!

 

Net zo min moeten we de Nederlandse armen afpoeieren. Niemand gaat voor zijn lol naar de voedselbank. Dat er altijd wel iemand op onze planeet aan te wijzen valt die het nog slechter heeft, is nog geen alibi om te weinig voor ze te doen.

 

Kortom, politici en beleidsmakers.  Als u weer eens het woord ‘meedoen’ in de mond neemt: begin er dan mee om deze mensen en hun problemen nu eindelijk eens serieus te nemen. Al was het alleen maar omdat dat bijdraagt aan het realiseren van jullie beleidsdoelstellingen.

 

Bronnen:
Volkskrant: Rutte heeft bezwaar tegen term armoede, 12-7-2011
SCP: Armoedesignalement 2013
Movisie: Frontliniepanel over armoede en sociale uitsluiting

 

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer