Kunst en Cultuur
23 oktober 2014 | door: Charles van den Broek, schrijver en historicus

Argumenten Zwarte Piet-discussie missen elke grond

Als we het normaal vinden dat Beatrix in een moskee een hoofddoek omslaat, uit respect voor die cultuur, waarom verwachten we dan niet hetzelfde respect voor ónze cultuur van hen die bij ons wonen?

"Als je in een land woont, dan hou je je aan de wetten van dat land, EN aan de (culturele) gewoontes"

In een niet aflatende stroom artikelen en opiniestukken, ook op dit forum, is het onderwerp de vraag of Zwarte Piet een smerig racistisch relikwie is die zo snel mogelijk moet worden afgeschaft. Volgens mijn bijna naamgenoot Aart G. Broek ''MOET'' iedereen zich hierover uitspreken. Nou moet ik niks, maar vooruit dan.
 
De discussie is de laatste jaren voornamelijk aangezwengeld door Quinsy Gario. Volgens hem konden hij en zijn moeder van eind juni tot begin januari niet over straat omdat ze dan werden uitgescholden voor zwarte piet. Daar wil hij tegen strijden, maar dan bij voorkeur in beeld.  Daarbij werd hij geïnspreerd en bijgestaan uit onverwachte hoek, Amerika. Daar stonden namelijk enkele cultuurcritici op die, na enkele uren op Schiphol te hebben doorgebracht, begrepen dat het malle Sinterklaasfeest eigenlijk een verheerlijking van het slavernijverleden betrof. Men moet immers beseffen dat Amerika zo veel volwassener feesten viert, bijvoorbeeld Thanksgiving, waarbij men zich in familieverband verzamelt rond een met gehakt volgepropte vogel om dank te zeggen, waarbij de president (!) elk jaar een exemplaar 'amnestie' geeft; het moment voor de machtigste man op aarde om zijn gezag te laten gelden... Laten we Halloween niet vergeten, als volwassen mensen zich hullen in Harry Potterjurken en met een bezem langs de huizen gaan om om snoep te bedelen, ook erg cultureel. Of wat te denken van het vieren van de geboorte van Coca-Cola op 25 december met een bol wezen dat Santa Claus heet, die zich bedient van de dwangarbeid van dwergen en als vervoermiddel beschikt over een slee die door de lucht wordt getrokken door vliegende elanden. Amerika heeft dus alle recht ons op onze kinderachtige gewoonten te wijzen....
 
Bij het veroordelen van Zwarte Piet worden allerlei drogredeneringen van stal gehaald. Wij waren immers fout, met die slavenhandel. Mensen worden gekwetst door de donkere clown. Waarom zouden we het niet gewoon aanpassen? Als je een feestje geeft, en je weet dat er een gast komt met notenallergie, ga je toch ook niet notentaart serveren. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Allemaal onzin.
 
Om met het laatste argument te beginnen, ik heb nog nooit gehoord dat iemand acuut opzette en dood neerviel als hij een zwarte piet langs zag komen. En mensen worden door allerlei zaken gekwetst, bijvoorbeeld de belasting - die schaffen we toch ook niet af? Wat de slavernij betreft, natuurlijk verdient de slavenhandel geen schoonheidsprijs. Maar wat we nog al eens uit het oog verliezen, is dat om te beginnen blanken door de eeuwen heen het merendeel van de slaven uitmaakte (aan Slavische volken danken we nota bene de term slaaf, en ik heb nog nooit een Pool, Rus of Bulgaar horen klagen dat we hen Slaven noemen), en er zeker net zo veel zwarten in slaven handelden als blanken; met name de Ashanti voerden oorlogen met als enig oogmerk de buitgemaakte krijgsgevangenen te kunnen verhandelen met hun Portugese, Hollandse, Britse en Arabische partners.
 
En wat het verlichte Amerikaanse voorbeeld betreft, de zo bejubelde president Lincoln heeft niet (dat is NIET) de slavernij afgeschaft, alleen verboden voor het in de Burgeroorlog verslagen Zuiden, als straf en om hun economie te treffen. In het Noorden werden er nog tientallen jaren (huis)slaven gehouden. Dus als je een held kiest, kies dan een ander.
 
Wat vooral in het oog springt, is dat ''wij'', ons in een daderrol laten drukken, en het met name blanken zijn die vinden dat ''wij'' boete moeten doen en onze cultuur en gewoonten moeten aanpassen. Maaar waar slaat dat op? Stel, je gaat naar een bepaald land, zeg de Verenigde Staten. Verwacht je dan ook dat ze daar gaan voetballen, om jou een plezier te doen? Zelfs als je dat zou willen (je kunt je als Nederlander namelijk best gekwetst voelen door dat rare American football), dan doen ze dat echt niet. Het oude gezegde ''When in  Rome, do as the Romans'' is namelijk van toepassing. Als minderheid kun je, nee, mag je niet verwachten dat een heel land en een eeuwenoude cultuur zich om jouw particuliere gevoelens gaat omvormen.  Net zo min als een vegetariër kan eisen van Texaanse barbecueërs dat ze geen T-bonesteaks grillen, kan onze vriend Gario eisen dat we het Sint Nicolaasfeest aan hem en zijn hooguit twintig medestanders (waaronder beroepsaansteltster Sunny Bergman, die in tranen uitbarstte alsof ze net zelf twaalf jaar in slavernij had doorgebracht) aanpassen.
 
Ik weet dat dit bijna klinkt als ''als het je niet bevalt, rot je maar op''-argument, maar daar wil ik me wel van distantiëren. Ik ben geen achterlijke rechts-radicale hooligan, maar ik ben wel van mening dat de heersende meerderheidscultuur de norm is. Alle Surinamers die voor de onafhankelijkheid hierheen kwamen, waren immers gewoon Nederlanders. En ze hebben recht op hun mening. Maar dat ze een kleurtje hebben, maakt niet dat ze gelijk hebben, wat veel opinieleiders en commentatoren blijkbaar wel denken, bang als ze zijn door de politiek-correcte goegemeente voor racist te worden aangezien.
 
Mensenrechten-onderzoekster Vereen Shepherd mag dan vinden dat Nederland het Sinterklaasfeet moet afschaffen (''Wat is er mis met één Sinterklaas, waarom moeten jullie er TWEE hebben?'' is al genoeg reden om aan haar competentie te twijfelen; Sint Nicolaas' feest valt namelijk op 6 december, het is Amerika die de tweede heeft bedacht!), maar zij heeft geen enkel recht van spreken. Net zo min als ik mag eisen dat ze op Jamaica de reggae afschaffen. Dat is hun cultuur, Sint hoort bij de onze! Het is mij dan ook een volstrekt raadsel waarom men het wel normaal vindt dat koningin Beatrix in een moskee (uit respect voor cultuur en religie) een hoofddoek omdeed, en men anderzijds onze cultuur onderuit wil laten halen. Onze cultuur verdient blijkbaar geen respect.
 
Als Quinsy Gario écht zo gekwetst zou zijn door zijn ''slavernijverleden'' (het is hem immers niet zelf overkomen; als ik langs dezelfde lijnen zou redeneren, moet ik me ook gekwetst voelen als ik een Duitser op een fiets zie), zou hij beter kunnen strijden tegen de slavernij die vandaag de dag bloeit als nooit tevoren, ironisch genoeg met name in ''donker'' Afrika. Maar Gario is te veel behept met een slachtofferrol; hoe lang de slavernij in het Westen ook is afgeschaft, hij zal nooit een vrij man zijn.       

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer