Economie
20 november 2014 | door: Rudi Dierick, hoofdredacteur De Bron, ingenieur en zakelijk adviseur

Zoek de verantwoordelijken voor de sluipmoord op de Vlaamse industrie

Op één decennium verloren we één kwart van onze industrie. Andere, vergelijkbare landen kampen ook met globalisering, maar scoren beter. Wie is dan verantwoordelijk voor dit 'Belgische' afsterven?

"Vlaanderen verliest sneller industrie dan andere landen. Een eerlijke, maar moedige analyse is nu levensnoodzakelijk."

Het aandeel van de industrie in ons BNP stortte op nauwelijks tien jaar (tussen 2003 en 2012) ineen. Het verminderde met één kwart, van 12,2 naar 9,2%. Zo meldt De Tijd op basis van een studie van Roland Berger, een internationaal consultancybureau. Dat is een gigantisch verlies. De voorbije jaren waarschuwden veel experten en bedrijfsleiders al voor een onomkeerbare desindustrialisering. Deze cijfers bevestigen hun bezorgdheid. We moeten daarom ernstig op zoek naar de oorzaken. Wat volgt is daartoe een bescheiden aanzet.

De Tijd meldt dat het Vlaamse gewest 71% van deze afbouw optekende, en Wallonië ongeveer één kwart. In Brussel schiet er sowieso niet veel industrie over, hoewel enkele moedige overlevers zoals VW stand houden. Er verdwijnt vooral activiteit (en jobs) in de textiel, de elektronica en de autoassemblage. De machinebouw, de voeding en de chemie leden minder verlies.

 

Andere Europese landen kennen ook een zekere desindustrialisering, maar minder. In Duitsland bleef industrie zelfs stabiel op ongeveer 20% van het BNP; de meeste andere vergelijkbare Oeso-landen kenden een verlies van slechts 5 à 15% (cijfers Oeso, hier).

 

Blijkbaar hebben zij betere antwoorden op de uitdagingen van de globalisering dan België. Sommige landen (zoals Ierland en Nederland) scoren volgens Roland Berger met lagere loonlasten, sterkere automatisatie en het aantrekken van multinationals. Andere landen (zoals Duitsland, Oostenrijk en Zweden) weren zich beter met technologie. Dikwijls zetten ze in op een hogere toegevoegde waarde voor de (internationale) klanten.

 

België ondergaat dus geen 'natuurlijk en onvermijdbaar' gebeuren dat enkel aan globalisering te wijten is. Enkele specifieke, Belgische factoren moeten een grote rol spelen.

 

Is dit geen trage sluipmoord op onze industrie?
En vooral, wie is daarvoor verantwoordelijk?

 

Is het de nationale regering die meent dat het volstaat enkele miljarden notioneel en ander snoepgoed aan multinationals te laten, en massale belastingontwijking te gedogen – zoals de dure vrijstelling van belastingen bij dubbele belastingaanslag in plaats van het kredietsysteem (zie hier). Alsof dat opweegt tegen een nodeloos complexe wetgeving annex bureaucratie of tegen de excessieve loonlasten – nog steeds zowat de hoogste van de wereld, jaren nadat het probleem was vastgesteld. Om maar te zwijgen van een zwalpend energiebeleid, de extreme versnippering van bevoegdheden, een prehistorische fiscaliteit en een ondermaats wetenschaps- en industriebeleid.

 

Speelt ook de Vlaamse regering geen kwalijke rol door haar keuze voor meer logistieke activiteit (wat ons voorlopig vooral monsterfiles opleverde), door een versnipperd wetenschapsbeleid zonder prioriteiten in de daden, door een industriebeleid zonder tanden, en doordat ze onvoldoende hoog-technologische geschoolden weet te vormen, maar tegelijk te veel 'verkeerd- en ondergeschoolde gediplomeerden'?

 

Ligt het aan een politieke cultuur waarin kabinetten en parlementsfracties van de meeste partijen bijna enkel bemand worden met ambtenaren, medewerkers van de zuilen en harde werkers die echter nooit één boterham verdienden buiten de politiek? Onze politiek lijkt allergisch aan al wie ooit zijn boterham verdiende in de industrie of in export. Zie ook onze analyse van de éénzijdige rekrutering van politiek personeel.

 

Of ligt het aan de vertegenwoordigers van onze industriële bedrijven die de ernst van de situatie jaren lang onderschatten, nooit voldoende hard aan de alarmbel trokken en zich lieten inpakken door politieke praatjes?

 

Het zijn maar enkele veronderstellingen.

 

Wanneer een moderne industrie als de Vlaamse zo'n enorme klappen krijgt, dan spelen daarin zeker meerdere factoren, beleidsfouten en andere. Een eerlijke, maar moedige analyse van die oorzaken is nu levensnoodzakelijk.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Rudi Dierick, hoofdredacteur De Bron, ingenieur en zakelijk adviseur
Waarom geen Europees vreemdelingenlegioen? - 17 november 2016
Zoek de verantwoordelijken voor de sluipmoord op de Vlaamse industrie - 20 november 2014
Politici stoefen graag over investeringen - 9 mei 2014
Belgiƫ gul voor Waalse politiezones - 4 januari 2014



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer