Debat
18 januari 2015 | door: Walter van Dijk, Freelance schrijver

We denken voor onszelf

"We zijn solidair aan de Fransen" zei koning Willem-Alexander enkele dagen geleden. Hij zal het wel goed hebben bedoeld, maar ik krijg het idee dat we steeds meer dingen moeten denken.

"Het is ironisch hoe de aanslag op Charlie Hebdo onze vrijheid van gedachtenuiting ondermijnt"

Natuurlijk zijn de aanslagen in Frankrijk vreselijk en natuurlijk is het terrorisme iets dat we niet kunnen goedkeuren en tolereren. Als we het nog niet wisten dan kunnen we niet anders meer na de afgelopen week. Ieder saillant detail tijdens de gijzeling, elk feitje over de verdachten en vooral heel veel afkeurende woorden drongen onze huiskamers binnen. 'Wij' zijn vooral heel erg solidair met de Fransen in de strijd tegen het terrorisme en voor het vrije woord. 'Wij' lijken op deze manier met name heel erg meegesleept te worden in de polarisatie die deze gebeurtenissen tot gevolg heeft. In plaats van weldenkende, verlichte mensen veranderen we in angstige, xenofobe en intolerante burgers, racistisch en met name heel erg bang voor anderen.

 

In Duitsland demonstreert Pegida ondertussen verder, hun angst voor de Islam hiermee verspreidend onder de burgerbevolking. Je bent er voor of je bent er tegen, zo simpel lijkt het in de media te zijn. Hetzelfde geldt voor Frankrijk, je bent voor of tegen. Voor betekent het aanpakken van jihadisten, zwaardere bewapening voor de politie en dito straffen. Voor leidt tot het verdere uitdagen van islamitische landen door extra felle satire, ultiem spottende cartoons die de gehele maatschappij daar raken in haar ziel. Tegen betekent dat je heult met de terroristen, sympathiseert met de jihadisten en de wereld het liefste brandend ten onder ziet gaan.

 

Waar is de derde partij, zou William Ury zich afvragen? Waar is het helikopterperspectief boven deze gebeurtenissen? Ik ben benieuwd naar de motivatie van de terroristen, de drijfveren achter organisaties als IS en Boko Haram. Ik wil duiding van het nieuws in plaats van klakkeloos aannemen wat ik zie en hoor. Hoe gedraagt het Westen zich in Afrika? Niet voor niets werd de protestmars met haar linie aan regeringsleiders een hypocriete daad genoemd. Aan de nobele motieven van de toegestroomde mensenmassa twijfel ik niet, maar de president van Mali, de regeringsleiders van Israel en Palestina? Rusland als vertegenwoordiger notabene? De manifestatie lijkt toch met name een reiniging van het eigen geweten.

 

Ik wil me niet manifesteren als voorstander van terroristische aanslagen. Ze zijn lafhartig, haast altijd gericht tegen onschuldigen, gewetenloos en dom, zonder enig besef van moraal. Wat ik wil zeggen is dat we nu niet moeten vervallen in een diepgewortelde haat tegen de buren met een ander geloof. Dat we ons niet op moeten houden in groepen met dezelfde ideologie, omdat integratie binnen ons land harder nodig is dan ooit. Zie deze aanslagen als een uitnodiging om de mensen om je heen echt te leren kennen, zonder vooringenomen denkbeelden en onjuiste associaties. 

 

Dit conflict moet op te lossen zijn zonder spierballentaal en militair geweld, maar met rede en rust. Ik las ergens dat je in een vrije maatschappij altijd een aanslag riskeert, wat in mijn ogen inderdaad een reëel risico vormt omdat wij niet in een gemeenschap wonen waar we onszelf hoeven te verdedigen. We hebben het nooit nodig gehad om onze acties te verklaren en hoeven daar niet nu mee te gaan beginnen, maar wat we wel nodig hebben is een derde partij. We hebben de media nodig om ons te informeren, echt te informeren zodat we zonder partij te kiezen voor onszelf kunnen denken. We hebben geen autoriteiten nodig om ons te vertellen wat me moeten voelen en aan welke kant van een conflict we staan.

 

Het woord oorlog kwam in de berichtgeving over Charlie Hebdo ook voorbij, maar hier moeten we nooit in vervallen. Ons doen en laten moet gericht zijn op het voorkomen van verdere conflicten, zonder verdere escalaties te veroorzaken. Ik ben voor de vrijheid van meningsuiting, maar als we daardoor een gehele geloofsgemeenschap schofferen zet ik er toch een kanttekening bij. Dat is de prijs die we betalen voor het compromis. Beter kunnen we de wereld een lichtend voorbeeld geven van hoe echte vrijheid eruit ziet: zorgeloos, met slechts een sporadische politieagent en maling aan degene die probeert om haar te ondermijnen.

Trefwoorden:
Debat

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Walter van Dijk, Freelance schrijver
We denken voor onszelf - 18 januari 2015
De opinie is uit ons leven weggevloeid - 13 juli 2014
Wees niet paranoïde over Facebook - 18 april 2013
Doeners gewenst - 11 april 2013
Aan de zijlijn van de arbeidsmarkt is het feest - 10 april 2013



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer