Midden-Oosten
4 februari 2015 | door: Moritz Tenthoff

De voedingsbodem voor IS ligt in Europa

Kortzichtige antwoorden hebben averechts effect op de lange termijn. De politiek en de media zijn niet in staat om de juiste vragen te stellen als het gaat om ISIS. Waarom gaan die jongens naar Syrië?

"Ik zie jongens die bereid zijn om hun leven te geven in een strijd tegen onrecht"

Ahmed, Ismael, Abdullah en Mohammed. Jongens uit de Alblas- en Benissestraat in de Rivierenbuurt. ’s Avonds voetballen we op het plein. Tijdens de Ramadan krijgen we van een aantal families iets lekkers. Ahmed…ook wel Aagje, komt af en toe bij ons over de vloer, maar het is vooral op straat, of beter gezegd het pleintje, waar we samen komen. Eerst is het alleen voetbal, daarna ook naar muziek luisteren, vooral hiphop. De protestmuziek uit de Verenigde Staten van zwarte jonge jongens die zich niet identificeren met het “witte Amerika” spreekt ons aan. Een aantal jongens doen ook een poging en beginnen op het pleintje te rappen. Rondom het pleintje komt nu steeds vaker een politie auto voorbij.

 

Sinds tien jaar woon ik niet meer in Nederland en vanuit den verre probeer ik te begrijpen wat er met de plek waar ik vandaan kom gebeurt. Ik wil zeggen mijn land, maar niet in de zin van Nederland… niet in de zin van nationalisme. Mijn land, dat is de Ten Kate-markt, fietsen langs de Amstel, het schoolreisje naar Lage Vuursche. Maar om misverstand te voorkomen verkies ik hier “de plek waar ik vandaan kom.” De techniek vandaag de dag maakt het mogelijk om mijn ouders te zien, het nieuws te volgen, goedkoop of gratis te bellen naar vrienden. Ik zie PSV winnen van NAC met tien spelers. En Ajax dat dit jaar niet kampioen wordt. En ik zie een onvermogen om te begrijpen wat er gebeurt met jongens zoals Ahmed en Abdullah, Mohammed en Ismael.

 

De Islamistische Staat, een jaar geleden had niemand er nog over gehoord. Na Osama Bin Laden en Al Qaeda lijkt het dat we in Europa en de Verenigde Staten een nieuwe boeman nodig hebben. De Islamitische Staat die strakke HD-filmpjes maakt over onthoofdingen en verbrandingen, en daarmee de mediaoorlog via sociale netwerken naar een heel nieuw terrein trekt. Ik kan me voorstellen dat mensen in Nederland bang zijn. Bang voor de Islamitische Staat. Bang voor de buren. Bang voor het onbekende. Bang voor moslims. Want dat is het verhaal dat ze elke dag opnieuw vanuit de politiek en de media op zich af krijgen. De nuances ontbreken, evenals de historische context en de geopolitieke analyse.

 

Na de moord op de redactie van Charlie Hebdo voelt het waarschijnlijk voor velen dat de oorlog tegen IS nog dichterbij is gekomen. Die jongens, onze jongens, toen ik nog in Nederland woonde “onze kutmarrokanen”, gaan naar Syrië en komen terug! Wat moeten we nu? Wat doen we met deze jongens? Hoe voorkomen we dat er nog meer doden vallen in Europa?

 

De vragen die de politiek en de media zichzelf en ons stellen gaan niet over die jongens. Ze gaan ook niet over Syrië. Want als we ons zelf afvragen wie die jongens zijn en waarom die jongens naar Syrië gaan, dan kunnen we beginnen met antwoorden die een iets langer tijdsperspectief hebben. Kortzichtige antwoorden hebben averechts effect op de lange termijn.

 

Als ik de verhalen over Europa en het Midden-Oosten vanuit hier hoor, zie ik jongens die bereid zijn om hun leven te geven in een strijd tegen onrecht. Het gaat niet over maagden of het hiernamaals. Het gaat over de moord op duizenden moslims al jaren lang zonder dat iemand daar iets over zegt. Palestina, Irak, Afghanistan, Pakistan, Jemen, Syrië, Somalië, Libië en Egypte, om er maar een paar te noemen gedurende  de afgelopen vijf jaar. En in Nederland, daar ben je een tweederangs burger. Je moet je aanpassen, inburgeren, integreren en opgaan in het blanke christelijke Nederland. Moslim zijn, dat mag thuis. Ik stel me voor dat ik dat al 34 jaar hoor… dat de islam een gewelddadige ideologie is, dat moslims gevaarlijk zijn, dat ik terug moet naar mijn eigen land. Mijn eigen land? Ik ben in Nederland geboren!

 

Als we het hebben over jongens die willen vechten in Syrië tegen het regime van Assad, dan doen ze dat ook omdat ze een mogelijkheid zien om op de één of andere manier de moord op onschuldige burgers te voorkomen. Dat is een overtuiging, die er maar weinig in Nederland hebben en eentje die we moeten koesteren. We zouden meer mensen nodig moeten hebben die bereid zijn om hun huis achter zich te laten en te sterven in een poging om deze wereld anders te laten zijn. De jongens die vechten met IS zijn niet gek, of dom, of in de maling genomen door een propaganda machine. De voedingsbodem voor jihadisten uit Europa ligt niet in Twitter, of in Facebook of in Syrië. De voedingsbodem voor IS ligt in Europa. De onmacht en woede, die daar jaren lang zijn gezaaid binnen een grote groep tweede en derde generatie moslims, kunnen blijkbaar tot ontploffing komen.

 

Graag zou ik met de jongens uit de buurt op het pleintje zitten na een lekker potje voetbal. Hoe zien zij dat? Hoe komen we hier weer uit? Hoe ervoor te zorgen dat het debat de goede vragen stelt?

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Moritz Tenthoff
De voedingsbodem voor IS ligt in Europa - 4 februari 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer