Kunst en Cultuur
10 februari 2015 | door: Gunther Malin, Redacteur StampMedia

Selfiestick: enige stok die achter een deur hoort

Nederlandse concertzaaluitbaters bannen de 'selfiestick'. Geen moment te vroeg, vindt Gunther (26). “Wat is er mis met iemand aanspreken en vragen om een foto te nemen?”

"Tijd voor inbeslagname en een inreisverbod voor toeristen die selfiesticks willen binnensmokkelen."

Ik ben nooit een fan geweest van selfies, dus ook niet onpartijdig wanneer het over selfiesticks gaat. Maar ik vind het nu eenmaal een dom zicht wanneer je mensen een foto ziet nemen van zichzelf, of een poging daartoe, gokkend op de kadrering en de afstand. En het resultaat is vaak nog een dommer zicht. Te kortbij, te scheef, rare 'Is het nu wel de juiste hoek?'-blikken en meer arm dan omgeving.

 

GoPro-prothese

Volgens geroutineerde selfiërs is een van de grote schuldigen van slechte selfies de menselijke anatomie. Hoe hard je ook probeert, je armen zijn maar zo lang als ze lang zijn. Daarom kwam iemand — eureka ! — met het idee een camera op een lange stok te zetten. De selfiestick was geboren. Voortaan staan er een stok én arm op je foto. 10 euro bij Bol.com trouwens, 1 meter lang. Cool.

 

Nu snap ik ergens wel de noodzaak aan zulk vernuft als je ergens vertoeft in een desolaat landschap met de eerste andere levende ziel buiten een straal van 50 kilometer. Maar als ik selfies zie van een groepje vrienden te midden van een druk plein in een Europese stad, genomen met een GoPro-prothese, stel ik me toch een vraag: “Wat is er mis met iemand aanspreken en vragen om een foto te nemen?”

 

Jommeke-Spaans

Geef nu toe, hopeloos ontrendy zoals ik, dat heeft toch meer charme. Een: je hebt gegarandeerd een goede foto. Misschien pas bij een tweede poging, maar hoe dan ook zit de kadrering juist, heb je een mooie impressie van je omgeving, staat je groep niet in een scheve houding te kijken naar een zwevende smartphone, en je staat niet met een gestrekte arm — ligt gevoelig dezer dagen — op de foto.

 

Twee: je moet uit je 'comfort zone' komen. Selfiërs, herinneren jullie je dat nog? Die twijfel wanneer je in een menigte onbekenden iemand zoekt die eruitziet alsof hij Engels spreekt. Die heerlijke hulpeloosheid wanneer die persoon je echter antwoordt in een taal die je nauwelijks kent. Hoe je in Jommeke-Spaans of Family Guy-Italiaans probeert duidelijk te maken wat je wilt. “Tu fotos di mios?”, “Canna you make-a foto-a?” Of hoe je in meer exotische locaties gewoon een fototoestel uitsteekt, naar jezelf wijst en hoopt dat die persoon het begrijpt.

 

En voornamelijk, je ziet er niet volstrekt idioot uit. Dommer dan de vintage-selfie kon haast niet, maar kijk, nu trekken we een 'stick' uit en staan we als een kudde koeien naar een zwevend doosje te kijken. En waar we met het toestel altijd maar kleiner willen gaan, hangen we er nu een stok van minstens 20 cm aan. Steek dat eens in je zak. “Is that a selfiestick in your pocket or are you just happy to see me?”

 

Selfiedrone

Maar goed, het onding wordt verbannen uit –helaas enkel Nederlandse – concertzalen. Een veldslag gewonnen. Nu nog een importverbod voor toeristen op straffe van inbeslagname door de douane en een plaatsje op een zwarte lijst. Al hou ik mijn hart vast voor het snufje dat de stok zal opvolgen: de selfiedrone. Zeg dat ik het voorspeld heb.

Trefwoorden:
Kunst en Cultuur

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer