Midden-Oosten
23 februari 2015 | door: Dave Boots, Lamaverzorger en geïnteresseerd in het oude Egypte

Samen voor de farao's én voor de vrede

De rel rondom Toetanchamons masker, vorige maand, was geen uitzondering, maar regel. Iets dat amper aandacht krijgt, maar waarin best weleens een oplossing voor Egyptes problemen besloten kan liggen.

"Egyptes omgang met zijn erfgoed doet op z'n zachtst gezegd nogal Buurman en Buurmannerig aan"

“Masker Toetanchamon beschadigd”, kopte de NRC vorige maand, om te vervolgen met “gerepareerd met gewone kunsthars”. Een gevalletje amateurisme dat tot ophef op Twitter en ontzetting onder historici leidde, maar hoe knullig ook, het was bepaald geen incidentje. Sterker nog: het Egyptisch Museum heeft al eens eerder een lijmblunder begaan, want eind 2012 bleek bij de mummie van farao Amenhotep II een teen afgevallen en blijkens onderzoek zat er wat “glimmerig materiaal” op de plaats delict. Het zou, zo schreef het Egyptische Ahram Online destijds, achter de schade kunnen hebben gezeten en waarschijnlijk was het lijm. Volgens een anonieme archeoloog in de Ahram “een teken van nalatigheid en slechte administratie”.

 

Een teken aan de wand, want in het Egyptisch Museum staan “eeuwenoude houten sarcofagen onbeschermd van het publiek, terwijl faraonische lijkwades, opgeplakt op de muur, verkruimelen vanachter open glaspanelen” (Telegraph, 22/1). Geen high-techvitrines waarin klimaat en luchtvochtigheid worden gemonitord, maar een inrichting uit 1902. Geen eigen website (en dat voor zo'n belangrijk museum), maar mismanagement en verwaarlozing. Een voor Egypte gebruikelijke situatie, want een wandelingetje over het terrein van Gizeh, via Google Maps, toont nabijgelegen krottenwijken, een armetierig palletpaadje langs de sfinx en een slecht geasfalteerde weg richting de piramides. Er zijn foto's van bergen plastic afval in het Dal der Koningen, afgebladderde infoborden die de weg richting graven wijzen (het eerste de beste kerkhof in Emmercompascuüm is netter bewegwijzerd) en van urine tegen tempelmuren.

 

In december 2011 vloog het Institut d'Égypte, vol belangrijke historische documenten, na rellen in brand, medio 2013 werd een klein museum in het midden-Egyptische Mallawi geplunderd en vernield en over de trappenpiramide van farao Djoser, mijlpaal in de architectuurgeschiedenis, hebben archeologen vorig jaar hun zorgen geuit naar aanleiding van een restauratie die ronduit knullig zou zijn uitgevoerd.

 

Treurig

Of het door gebrekkig onderwijs komt, de islam, armoe of een nonchalante grondhouding, dat is een andere discussie, maar feit is dat Egyptes omgang met haar befaamde erfgoed op z'n zachtst gezegd nogal Buurman en Buurmannerig aandoet. Het is treurig dat hier nauwelijks aandacht voor is en dat internationale politieke delegaties Egypte er, voor zover bekend, nooit op aanspreken. Niet alleen vanuit cultureel en archeologisch oogpunt, wat voor zich spreekt, maar juist ook vanwege het immense economische potentieel dat de farao's tot op de dag van vandaag vertegenwoordigen. Iets dat een land met talloze problemen goed kan gebruiken, lijkt me.

 

Mocht de EU, of een van haar lidstaten, binnenkort weer naar het land afreizen, dan zou het goed zijn als, behalve economie, mensenrechten en geopolitiek, ook Egyptes erfgoed ter sprake wordt gebracht. Westerse musea kunnen, in ruil voor tentoonstellingen of bruikleenstukken, hun expertise overdragen, voor waterland Nederland liggen er kansen als het om de grondwaterproblematiek rondom tempels gaat en ook aan de rommelige presentatie kan samen een hoop worden gedaan.

 

Dit levert Egypte toerismegeld op, bedrijven hier krijgen kansen voor hun orderportefeuilles en wij allen behouden ons erfgoed. Het mes snijdt daarmee aan vele kanten en de farao's hoeven niet langer te vrezen voor hun tenen.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 46
Een zuiver debat bestaat niet
> Meer