Politiek
30 maart 2015 | door: Herman Gallé

Weinig aandacht voor verkiezingssucces Partij voor de Dieren

Alles wat goed is komt langzaam. Dat geldt zeker ook voor de Partij voor de Dieren. In de ruim twaalf jaar van haar bestaan is ze langzaam maar zeker geworden tot een politieke factor van betekenis.

"Landelijk ging het aantal zetels in Provinciale Staten van zeven naar achttien. Factor 2½!"

Op 18 maart vonden verkiezingen plaats voor de Provinciale Staten en de Waterschappen. Matige tot slechte opkomst. Tot één uur ’s nachts was ik als aanhanger en lid van de Partij voor de Dieren die woensdag in het Provinciehuis te Leeuwarden aanwezig om daar met vele anderen de resultaten af te wachten. In kwantitatieve zin stak het ploegje PvdD-ers een beetje schriel af tegen de meeste andere supporters en pommeranten van de diverse deelnemende partijen. Maar het enthousiasme en de motivatie was er niet minder om. Grote winnaar was het CDA (en de boerenlobby dus). Terechte vreugde daar. Grote verliezer was de PvdA (zichzelf uitgeleverd aan de VVD). Terechte teleurstelling daar.

 

Ook buiten deze beide partijen vonden er nog al wat verschuivingen plaats in het politieke krachtenveld in dit land. Daarover is al het nodige gezegd en geanalyseerd. Merkwaardig is echter dat één partij in de commentaren en analyses niet of zeer zijdelings genoemd wordt: de Partij voor de Dieren. Deze zo vaak genegeerde, weggehoonde, geridiculiseerde, bestreden partij heeft evenwel een zeer opmerkelijk resultaat behaald. Landelijk is het aantal zetels in de Provinciale Staten gestegen van zeven naar achttien! Factor 2½! In de Eerste Kamer gaat de PvdD van één naar twee en mogelijk zelfs naar drie zetels. In Fryslân werd voor het eerst een zetel bemachtigd, zowel voor de Staten als voor het Wetterskip. Alle zeven provincies die al een zetel hadden kregen er één bij en kwamen op twee zetels. Noord-Holland kreeg er nog één extra (totaal drie).  Drie provincies die voor het eerst meededen kregen elk een zetel ( Limburg, Overijssel en Friesland).

 

Dit mag gerust een historisch resultaat worden genoemd voor een partij die sinds haar oprichting veel bagger over zich heen heeft gehad. De consistente wijze waarop Thieme en Ouwehand in de Tweede Kamer steeds weer de strijd aangaan tegen de vele misstanden waar dieren, natuur en milieu onder te lijden hebben heeft niet alleen sympathie opgewekt. Boeren, jagers, ‘sport’vissers, circusmensen, ballonnenoplaters etc., het onbegrip, de afkeer, ja zelfs haat zit erg diep jegens een partij die tal van vanzelfsprekendheden en zekerheden ter discussie stelt. De totaal uit de hand gelopen vleesproductie en –consumptie en het gruwelijke dierenleed dat daarmee gepaard gaat. Evenals de gezondheidsrisico’s die mensen lopen, het verlies aan bio-diversiteit, de opwarming van de atmosfeer en de dreigende tekorten aan drinkwater, het zal ons dwingen tot een drastische inkrimping van de veestapel. De maatschappelijke kosten die de (intensieve) veesector met zich meebrengt zijn thans niet in de consumentenprijs van vlees en zuivel begrepen. Dat zou wel moeten. Vlees moet daardoor minstens tien keer zo duur worden als het nu is. Het nut van zuivel is door de wetenschap grotendeels achterhaald. De zich aftekenende explosie van melkveebedrijven door het afschaffen van het melkquotum zal de ondergang van de veesector alleen maar bespoedigen.

 

De moordpartijen die jagers in het veld aanrichten onder onschuldige en weerloze dieren, het leed dat vissen aangedaan wordt door ze een haak door hun bek te slaan onder mom van ‘sport’, vermaak, natuurbeleving, het laten opvoeren van domme kunstjes door dieren in circussen en dolfinaria, het roven van eieren uit de nesten van kieviten, het koppig blijven vasthouden aan tradities waarbij dieren tegen hun wil en ten koste van hun welzijn worden misbruikt. Het wordt met verve en niet aflatende inzet bestreden door de in de wereld unieke Partij voor de Dieren.

 

De visie en het gedachtegoed van de PvdD spreken steeds meer mensen aan. Steeds meer mensen beseffen dat economische groei niet de oplossing maar de oorzaak is van de crises waar we in terecht zijn gekomen. En steeds meer mensen realiseren zich dat we niet door kunnen gaan met het uitwonen van deze wereld en met het behandelen van dieren als  wezens/objecten die er slechts zijn om de mens te dienen of van nut te zijn. Er is nog hoop. Hoop op een wereld waarin niet het recht van de sterkste maar het belang van de zwakste leidend zal zijn. Zeker door de recente verkiezingsuitslagen dient men te beseffen dat de Partij voor de Dieren zich vaste voet heeft verworven  in de Nederlandse politiek en samenleving.

 

De transitie naar een samenleving waarin de economie zich zal (moeten) schikken naar de ecologie is in gang gezet. En het – door de media veronachtzaamde – succes van de Partij voor de Dieren is daar een hoopvol teken van.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer