Economie
13 mei 2015 | door: Colin Blonden, Student

China is niet creatief genoeg voor economische toppositie

China wordt mogelijk dit jaar al de grootste economie ter wereld. Het verwachtingspatroon van China is hoog, maar het zou wel eens anders kunnen lopen dan iedereen denkt.

"Genoeg redenen om je vraagtekens bij de gepretendeerde groei van China te zetten."

Al sinds half januari begeef ik mij in de wereldstad Shanghai die, met haar (ruim) 24 miljoen inwoners, een derde plek bekleedt op de lijst van grootste agglomeraties ter wereld. Mocht je het even kwijt zijn; Shanghai ligt in China dat, als een van de weinige landen ter wereld, volledig geregeerd wordt door een communistische partij, die in 1949 in het leven is geroepen door de almachtige Mao Zedong. China, een communistisch land dus, maar waarom voelt en doet het dan niet communistisch aan? Als je de skyline van Shanghai van dichtbij bewondert, proef je soms, naast de subtiele methaansmaak van de dagelijkse terugkerende smog, het kapitalisme. Toegevend, het land is in ontwikkeling als nooit tevoren, maar of deze ontwikkelingen zo positief zijn als iedereen denkt zal ik in dit stuk proberen uit te lichten.

 

Teleurstellende groei
Veel van ons Westerlingen (onder wie ikzelf) hadden de hoop al opgegeven en onze ziel praktisch verkocht aan Chinese grootmachten die, zogenoemd, ‘de wereld binnen nu en tien jaar zouden domineren’. Toch valt de Chinese dominantie wel mee, wat gedeeltelijk af te leiden is uit de ‘teleurstellende’ groei van de Chinese economie; met ‘slechts’ 7% groei (ter vergelijking; de Nederlandse economie groeide in 2014 met maar liefst 0.75%) stelt de Chinese overheid de groeiverwachtingen voor de komende jaren naar beneden, van 7.5 naar 7%. In onze ogen zijn dit alsnog overtuigende cijfers, maar de Chinezen denken daar anders over. De ontastbare status van de Chinese economie, blijkt ineens een stuk minder solide en als land zal China kosten noch moeite sparen om niet nog een keer gezichtsverlies te moeten lijden. De Chinese premier heeft daarom aangekondigd dat zijn overheid de inmenging zal terugschroeven (nog minder communisme dus) door het elimineren van regels, kortom; minder bureaucratie. Dit is namelijk in de ogen van velen (zo ook de meerderheid van buitenlandse bedrijven gevestigd in China) een flink obstakel, wat zakendoen met Chinese partners flink kan bemoeilijken. Ook kan het elimineren van regels en toezicht, leiden tot een afneming van de corruptie (minder mensen zullen moeten worden omgekocht), wat een van de grootste doelstellingen is van de Chinese president Xi Jinping. Twee vliegen in één klap dus, maar zullen deze maatregelen echt helpen om de groei weer nieuw leven in te blazen?

 

Gedeeltelijk, maar in mijn ogen liggen er andere oorzaken ten grondslag aan de daling van de Chinese groei, die op de lange termijn zouden kunnen leiden tot een stagnatie daarvan.

 

Little Emperors
Ten eerste begint de nasleep van de één-kindspolitiek merkbaar te worden, wat inhoudt dat de kinderen van toen nu grootouder(s) zijn geworden. De jeugdige tekortkomingen die deze grootouders hebben ondervonden tijdens hun opvoeding (lees: toen China minder welvarend was) willen zij, in samenwerking met de ouders van het kleinkind, goedmaken door deze tot in de puntjes te voorzien van alles wat hun hartje begeert. Hierdoor worden deze kleine kinderen ‘Little Emperors’ genoemd, wat op de lange termijn kan leiden tot een vervorming van het gedrag van de gemiddelde Chinese bedrijfspartner. Probeer je maar eens in te beelden om te gaan onderhandelen met iemand die nog nooit het woord ‘nee’ heeft gehoord. Buiten dat de ‘Little Emperors’ straks aan het roer komen te staan van Chinese samenleving, zullen zij ook de zorg moeten dragen over twee ouders én vier grootouders, beter bekend als de 4-2-1 structuur. Waar deze ‘Little Emperors’ eerst volledig in de watten werden gelegd, moeten deze nu alle zeilen bijzetten om de gehele familie te kunnen voorzien.

 

Middle Income trap
Ten tweede zijn de lonen in China niet meer zo aantrekkelijk als dat ze vroeger waren. Bedrijven hebben in de afgelopen 20 jaar massaal hun productie verplaatst naar China omdat, door het grote aanbod van arbeid, de prijzen daarvan erg laag lagen. Vandaag de dag zijn de gemiddelde maandsalarissen dermate gestegen, dat China helemaal niet meer zo aantrekkelijk is om de fabricage van producten aan China uit te besteden. Men verplaatst deze fabricage liever naar nabijgelegen Aziatische landen als Thailand, Indonesië of de Filipijnen. Hierdoor begeeft China zich op het moment in de ‘Middle Income Trap’, wat inhoud dat het gemiddelde loon op een dermate hoog niveau ligt, dat deze middenklasse als het ware gevangen zit in een inkomensmarge. Wil het land weer interessant worden voor het outsourcen van fabricage vanuit het Westen, dan zullen de lonen omlaag moeten. Maar wil het de lonen laten stijgen en daarmee op een niveau komen vergelijkbaar met de Westerse wereld, dan zal het moeten innoveren door middel van het ontwikkelen van eigen producten, patenten en services.

 

Creativiteitsloos
Dit brengt mij meteen bij de derde en laatste mogelijke oorzaak voor de eventuele stagnatie van de Chinese economie; het gebrek aan innoverend vermogen. Veel mensen denken nog steeds dat China verantwoordelijk is voor het bedenken en ontwikkelen van de smartphones die ons in onze dagelijkse verslavingen als Facebook, Instagram, Snapchat en Whatsapp voorzien. Niets is minder waar; ja, de iPhone wordt in China ontwikkeld (onder erbarmelijke omstandigheden), maar het blijft ‘Designed in California’. Hoe kan het dan, dat een land met een dergelijke bevolking, moeite heeft met innoveren? Dit ligt volgens neurologen en antropologen geworteld in de uitstekende ontwikkeling van de linkerhersenhelft (rationaliteit, analytisch denken, logica etc.) en de onderontwikkeling van de rechterhersenhelft (creativiteit, intuïtief, empathie etc.). 

 

Mogelijke verklaringen voor deze verhouding lopen uiteen, maar de volgende verklaring is in mijn ogen het meest aannemelijk; al tientallen generaties worden Chinese kinderen klaargestoomd om een groot gedeelte van het ruim 8000 karakters tellende Chinese ‘alfabet’ te kennen. Deze overontwikkeling van links zorgt voor een onderontwikkeling van rechts, want creatieve stimulatie ontbreekt in zowel de opvoeding, als in de opleiding van de Chinese kinderen. Creativiteit is essentieel voor innovatie, empathie en ‘soft skills’ zijn essentieel voor interpersoonlijke relaties. Een gebrek aan deze competenties lijdt tot een structureel gebrek aan nieuwe ideeën en diensten, wat ervoor zorgt dat China in de eerder genoemde ‘Middle Income trap’ vast blijft zitten.

 

Al met al genoeg redenen om je vraagtekens bij de gepretendeerde groei van China te zetten. Bovengenoemde neemt uiteraard niet weg dat het land blijft groeien en dat de immense bevolkingsomvang genoeg veerkracht kan bieden om bovengenoemde problemen te verhelpen. Tot die tijd denk ik echter dat het een flink aantal jaren langer gaat duren voordat China zich met de titel ‘grootste economie ter wereld’ mag bekronen.

 

Noot van de redactie: Lees ook China is niet de nieuwe wereldmacht

Trefwoorden:
Economie

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Colin Blonden, Student
China is niet creatief genoeg voor economische toppositie - 13 mei 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer