Media
28 mei 2015 | door: Eisso Post, Schrijver, vertaler, schrijfbegeleider

Seksuele intimidatie loopt de spuigaten uit

Waarom kan de seksuele intimidatie in de media allemaal gebeuren zonder dat iemand er iets van zegt?

"Er hapert iets."

In de media verschijnen regelmatig artikelen en filmpjes over seksisme en seksuele intimidatie. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet altijd het kwaad van de voorbeelden inzie. Maar de laatste maanden kom ik, in mijn omgeving en op internet, gevallen tegen waaruit blijkt dat het wel degelijk de spuigaten uitloopt. Het ergste is nog dat al deze voorvallen ongemerkt verlopen, dat niemand zegt dat dit niet kan:

 

  • Een zanger, niet eens zo’n beroemde, zegt tijdens zijn optreden: ‘Nu ga ik alleen maar telefoonnummers van mooie vrouwen verzamelen.’

  • In een semi-autobiografische strip leert een volwassen striptekenaar een 14-jarig meisje tongzoenen, en zodra hij alleen in de ruimte is trekt hij zich af omdat hij het wel opwindend vond. (Dit wordt weliswaar allemaal alleen gesuggereerd.)

  • Tijdens een feest laten twee aangeschoten heren het barmeisje niet met rust en blijven niet van haar af. Echt seksueel geweld is het niet, en ze lijkt het zelf wel grappig te vinden, maar toch.

  • Een wat bedeesde vrouw stelt zich voor aan een extraverte man, die reageert met: ‘O, maar ik geef altijd knuffels,’ en als een automatisme de daad bij het woord voegt.

  • Een vrouw op een terras zit met de smartphone van een man (niet haar vriend) te spelen. Hij blijft grapjes maken over ‘mijn grote apparaat,’ ‘mijn ronde apparaat,’ ‘mijn harde apparaat’.

  • Een columnist beschrijft zijn fantasie: hij zou met Fleur Agema naar bed willen in de hoop dat zijn strelingen haar zure gemoed verzachten.

  • Een knappe acteur, verkleed als verpleger, biedt vrouwen op straat aan hun borsten ter plekke op kankergezwellen te controleren, in het kader van een serieuze medische actie.

 

Waarom kan dit allemaal gebeuren zonder dat iemand er iets van zegt?

 

Omdat ik gesmokkeld heb met de voorbeelden. De ‘daders’ waren allemaal vrouwen.

 

Soms waren hun ‘slachtoffers’ mannen, soms andere vrouwen. In het laatste hierboven genoemde geval werden zelfs tamelijk openlijk de ballen van mannen bevoeld. De vrouw op het terras had het over ‘jouw grote apparaat’ enz., wat het nog indringender maakte dan in bovenstaand omgekeerd voorbeeld. En nu heb ik nog flink wat voorbeelden weggelaten die iets minder heftig waren, waarbij de rolwisseling te overduidelijk zou zijn, of die te lang geleden hebben plaatsgevonden.

 

En ja, wie vindt het nu een probleem dat vrouwen dat soort dingen doen? Ik niet, laat dat duidelijk zijn.

 

Dubbele moraal

Het is onmiskenbaar: er heerst een dubbele moraal op het gebied van seksualiteit, vrouwen mogen dingen die mannen niet mogen. En nee, ik wil niet ontkennen dat het omgekeerde ook vaak het geval is. Het ene mag geen reden zijn om het andere te veronachtzamen of vice versa. (Wat sommige mensen betreft mogen homo’s trouwens ook dingen die hetero’s niet mogen. Om de paar weken plaatste de digitale NRC een berichtje of een link over hoe intimiderend en vernederend het was als mannen op straat ‘Goede morgen, schoonheid,’ of nog iets tammers tegen een vrouw zeiden. En toen kwam er ineens op diezelfde site een filmpje over het ‘homofobe’ Amsterdam, waar mannen knorrig bleken te reageren als andere mannen hen op straat probeerden te versieren! En hiermee wil ik evenmin het reële kwaad van homofobie bagatelliseren.)

 

Echt onzinnig, en een beetje griezelig, wordt het als bepaalde toenaderingen van mannen niet alleen als ongewenst worden bestempeld, maar ook verdacht worden gemaakt. (Hetero)mannen zoeken geen toenadering omdat ze toenadering willen, maar om vrouwen te ‘vernederen’ en ‘op hun plaats te zetten’, uit wraak voor het feit dat je tegenwoordig vrouwelijke directeurs en vooraanstaande politici hebt. En dat terwijl vrouwen, zoals uit bovenstaand lijstje blijkt, vergelijkbare dingen doen. En daar is ook niets mis mee.

 

Er hapert iets

Betekent dat dat seksueel geweld of wangedrag niet bestaat? Nee. Het betekent wel dat de grens tussen legitieme toenadering en intimidatie heel subjectief is (waarbij naar mijn indruk het woord ‘intimidatie’ steeds sneller valt), dat de bedoelingen van de toenaderaar niet altijd slecht zijn, en dat niet iedere situatie waar een vrouw zich ongemakkelijk bij voelt in de sfeer van seksisme en vernedering moet worden getrokken. Niemand heeft ooit beloofd dat het leven nooit ongemakkelijk zal zijn, en al helemaal niet als het om liefde of seks gaat.

 

Het betekent ook ontegenzeggelijk dat er met twee maten wordt gemeten. Dat is nooit helemaal te vermijden. Maar het gaat hier niet alleen om gelijke monniken, gelijke kappen. Er hapert iets aan het liefdesleven van de Nederlander. Ongeveer twee miljoen alleenstaanden geven jaarlijks 400 miljoen euro uit aan dating. Dat zijn enorme aantallen, en echt happy singles kun je dat bij zo’n bedrag niet noemen. Zou dat er helemaal niet mee te maken hebben dat het alledaagse erotische contact tussen de seksen te hoogdrempelig is geworden? En zou dat er weer niet mee te maken hebben dat allerlei pogingen daartoe, klunzig of juist te zelfverzekerd, veel te gemakkelijk onder het kopje ‘intimidatie’ zijn gaan vallen?

 

Trefwoorden:
EmancipatieMedia

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Eisso Post, Schrijver, vertaler, schrijfbegeleider
Seksuele intimidatie loopt de spuigaten uit - 28 mei 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer