De Iraanse leider Khamenei gebruikt de presidentsverkiezingen van 14 juni om zijn greep op Iran te verstevigen. Een regime-verandering is het enige antwoord op een betere toekomst voor de Iraniers.

Voor de onderdrukte volkeren in Turkije is maart een beladen maand. Beladen door de ingrijpende gebeurtenissen die zich in deze maand door de jaren heen hebben afgespeeld.

Ondanks de economische teruggang daalt de olieprijs niet. Tegelijk zullen olielanden hem straks evenmin laten stijgen.

The Rights Forum wijst Israël als hoofdschuldige aan van het Israëlisch-Palestijns conflict, maar gaat voorbij aan de Arabisch/islamitische context van het conflict dat Israël existentieel bedreigt.

De Arabieren die woonden in Israël, nu Palestijnen genoemd, hebben op basis van hun eeuwenlange verbondenheid recht op een eigen staat, om hun cultureel erfgoed veilig te stellen.

Frans Timmermans heeft zijn belofte over een nieuw Nederlands beleid in het Midden-Oosten nog niet kunnen inlossen. De hevige kritiek van links én rechts afgelopen week biedt echter een buitenkans.

In 12 jaar tijd zijn er 12.000 raketten op Israël neergekomen. Twaalfduizend keer moesten Israëlische burgers rennen voor hun leven.

Het Jeugdjournaal bericht over Syrië en helaas is dat hard nodig, maar van objectiviteit is daarbij weinig sprake. Assad wordt terecht veroordeeld, maar de risico's van het alternatief verzwegen.

De protesten in Teheran worden beschouwd als een wedergeboorte van de Groene opstand, of zelfs het begin van een Iraanse lente. Maar dat zijn premature analyses.

Voor Churchilliaanse actie zal Israël op zichzelf moeten vertrouwen - om vervolgens veroordeeld te worden door landen die nu te laf zijn die actie zelf uit te voeren.

Zowel de onderbuik als de militante moslim wil een wereld die duidelijk langs bepaalde grenzen loopt. Dat schept duidelijkheid en kanaliseert hun woede efficiënter.

Vrede is een schijnwerkelijkheid. De geweldsoptie moet altijd aanwezig blijven.

Nederland is het enige land ter wereld waar partijen Israël apart noemen in het verkiezingsprogramma.

Begin juli publiceerde een door de Israëlische regering ingestelde commissie een verbijsterend rapport, dat betoogde dat Israëls aanwezigheid op de Westelijke Jordaanoever geen bezetting is.

Dé Arabische lente bestaat niet. Een Arabische opstand wel. Een opstand die van land tot land verschilt, maar waar de uitkomst van te voren vaststaat. Meer religie in de regio.

Door de vondst van offshore olie– en gasvelden kan Griek­en­land de schulden af lossen. Con­flic­ten met Turkije lig­gen op de loer. Voor de regio is dit de kans zich opnieuw uit te vinden.

Het wordt tijd dat Israël de Onafhankelijkheidsdag van 1948 afsluit met een nieuwe verklaring, waarin staat dat Israël afziet van elke overheersing over anderen.

Het begint een beetje vermoeiend te worden; de VN-Veiligheidsraad gedraagt zich als een stel kinderen op de lokale kleuterschool. Onderwerp van discussie dit keer: Syrië.

Wat bezielt de regering in haar Israël-beleid? ‘De Nederlander’ ziet immers maar al te goed dat het land een permanente en systematische onwil vertoont om serieus te onderhandelen met de Palestijnen.

Een persoonlijke God die de mensen liefheeft, zorgt voor gelukkige gelovigen die zich royaal voortplanten.

Dat Iran bang is voor Israël, is een zekerheid gezien de constante stroom propaganda in de richting van de Joodse Staat.

Als de islamisten in Egypte en Tunesië een doorslaggevende invloed krijgen op het proces van het formuleren van een nieuwe grondwet, zal het daar snel afgelopen zijn met de vrijheid in westerse zin.

De Arabische lente brengt een wedloop tussen Iran en Turkije om invloed in het Midden-Oosten. Echter, de winst van de een luidt het onvermijdelijke verlies in van de ander.

Deze week is het zo ver: de Palestijnse Autoriteit zal bij de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties het lidmaatschap aanvragen voor een Palestijnse staat.

Het lijkt logisch dat Abbas steun verdient als Israël en het Westen dat weigeren. Als het Palestijnen goeds brengt, hebben wij dan wel het recht om vanuit onze comfortabele luie stoel kritiek te leveren?

Niet 9/11 veranderde de wereld. De reactie van George W Bush veranderde de wereld.

Na het bloedbad door Anders Breivik werd hem en de door hem bewonderde Geert Wilders door commentatoren een ‘verwrongen’ en ‘apocalyptisch’ wereldbeeld verweten. Wat is er mis met hun wereldbeeld?

De EU heeft de import van olie uit Syrië verboden. Shells uitspraak waarin het bedrijf de mensenrechtenschendingen van het regime veroordeelt kwam veel te laat en is te mager.

Het is maar de vraag of het nieuwe regime dat met een zootje ongeregeld gewapenderhand de macht heeft veroverd, legitiemer is dan het oude.

Het is al moeilijk genoeg voor hulporganisaties om toegang te verkrijgen tot crisisgebieden. Dan helpt het niet als overheden doen alsof ze hulpverleners zijn, zoals in Pakistan.

De 'Amina hoax' toont aan dat grotere zorgvuldigheid is geboden. In het Midden-Oosten woedt een vuile propagandaoorlog die de wereldopinie manipuleert. Niets is wat het lijkt.

Het Israëlisch-Palestijns conflict bevindt zich in een langdurige impasse. Dit is dan ook de reden dat de Palestijnse Autoriteit heeft besloten in september zelfstandig bij de Verenigde Naties de Palestijnse staat uit te roepen.